خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای
انگبین زان لب چون برگ سمن باز گشای
نقل شاهانه تو پسته و عناب سزد
مردمی کن، قدری گنج دهن بازگشای
با بزرگان نرسد خرده سخن می گویی
خرده گیری به میان نیست، سخن بازگشای
جعد تو تنگ به کار دل ما پیچیده ست
پنجه ای چند ز جعد چو شکن بازگشای
هست کوتاه شب وصل درازیش ببخش
زان سر زلف سیه نیم شکن بازگشای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با دعوت به شکرگزاری و شادی تلاش دارد از حس زیباییشناختی و لذتهای زندگی سخن بگوید. با تصاویری از خنده، گلها، و شیرینیها به توجیه و تمجید از زیباییهای ظاهری و باطنی میپردازد. همچنین، از دشواریهای وصال و کمبودهای آن نیز یاد میکند و از محبوبش میخواهد که با گشایش در دل و نمایش زیباییهایش، فضای تنهایی و تنگی را برطرف کند. غزل به نوعی از عشق و انتظار میگوید و ظرفیتهای آن را در دلسوزی و صبر در مقابل نقصها بیان میکند.
هوش مصنوعی: لبخندی بزن که بوی شیرینی را در فضا پخش کند و مانند زنبوری که عسل میسازد، دهن تو را به شادی پر کند. لبهایت را مثل برگهای درخت سمن به آرامی از هم باز کن.
هوش مصنوعی: ایران ما را برای پذیرایی از مهمانان خاص، پسته و عناب معطر و باکیفیت میسازد. بنابراین، مردمی و مهربان باش و کمی از گنجینهات را برای دیگران به نمایش بگذار.
هوش مصنوعی: با افراد بزرگوار و با دانش نباید به جزئیات بیاهمیت پرداخته شود؛ بلکه باید به موضوعات مهم و اساسی پرداخته شود.
هوش مصنوعی: موهای تو به قدری زیبا و پیچیده است که دل ما را به تنگنا کشیده و انگشتان ما به خاطر جعد و پیچش آن، بارها به هم گره خوردهاند. اگر تو با یک حرکت ساده موهایت را بازکنی، همه این درد و سختیها برطرف خواهد شد.
هوش مصنوعی: شب وصال کوتاه است، پس آن را تحمل کن و به خاطر موهای سیاهش، نیمه بازش را بگشای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.