|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای آنکه تمام هم چو ماهی
با زلف چو چتر پادشاهی
مردم ز برای نقش و زلفت
از دیده برون کشد سیاهی
گر خط سیاه خود ببینی
بر مشک دهی به خون گواهی
ای زلف ترت مراغه کرده
بر روی تو چون در آب ماهی
آخر چه شود گر از لب خویش
یک بوسه برای من بخواهی
از خسرو خسته رو بگردان
زان رو که تمام همچو ماهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند که مانند ماهی درخشان و با زلفهایی همچون چتر پادشاهی است. او بیان میکند که مردم به خاطر زیبایی و زلفهای او حاضرند هر سختی را تحمل کنند. شاعر همچنین از معشوق میخواهد تا با یک بوسه محبتش را نشان دهد و در نهایت از دوست میخواهد که به عشق و زیبایی خود ادامه دهد و به خسرو خسته نگاه نکند.
هوش مصنوعی: ای آن که همه چیز را به زیبایی چون ماهی و با موهایی چون چتر پادشاهی در بر داری.
هوش مصنوعی: مردم برای زیبایی و جذابیت تو، غم و اندوه را از دل بیرون میرانند و سیاهیها را فراموش میکنند.
هوش مصنوعی: اگر خط سیاهی را بر روی مشک ببینی، نشاندهندهی این است که باید به خون خود شهادت بدهی.
هوش مصنوعی: ای زلفهای پیچاندهات که مانند تار و پود در آب جریان دارد، بر چهرهات جلوهگری میکند.
هوش مصنوعی: آخر چه اتفاقی میافتد اگر از من بخواهی که یک بوسه از لبهایت بگیرم؟
هوش مصنوعی: از خسرو خسته، روی خود را برگردان؛ چون تمام وجودش مانند ماه است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از قسمت بندگی و شاهی
دولت تو دهی به هر که خواهی
در عشق پدید شد سپاهی
در سایه چتر پادشاهی
بر من بگذشت دی پگاهی
سروی و فرازِ سرو ماهی
زیبا بر و گردن و نغوله
آراسته کاکل و کلاهی
آشوبِ دلی هلاکِ جانی
[...]
در حجرهٔ فقر پادشاهی
در عالم دل جهان پناهی
چه کم شود ار تو گاه گاهی
در حال دلم کنی نگاهی
دریاب که نیست عاشقان را
جز سایه لطف تو پناهی
از دست جفا و غمزه توست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.