ای آنکه تمام هم چو ماهی
با زلف چو چتر پادشاهی
مردم ز برای نقش و زلفت
از دیده برون کشد سیاهی
گر خط سیاه خود ببینی
بر مشک دهی به خون گواهی
ای زلف ترت مراغه کرده
بر روی تو چون در آب ماهی
آخر چه شود گر از لب خویش
یک بوسه برای من بخواهی
از خسرو خسته رو بگردان
زان رو که تمام همچو ماهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف معشوقی میپردازد که زیباییهایش چون ماه تابان و زلفش همچون چتری بر سرش است. او به تأثیر زلف و نقش معشوق بر احساسات مردم اشاره میکند که حتی سیاهی دیدهی آنها را دور میکند. شاعر از معشوق درخواست میکند که اگر بخواهد، یک بوسه از لبانش به او بدهد تا شاید درمانی برای دردهایش باشد. در نهایت، او خسرو را ناتوان و خسته توصیف میکند و از معشوق میخواهد که روی خود را از او برنگرداند.
هوش مصنوعی: ای آن که همه چیز را به زیبایی چون ماهی و با موهایی چون چتر پادشاهی در بر داری.
هوش مصنوعی: مردم برای زیبایی و جذابیت تو، غم و اندوه را از دل بیرون میرانند و سیاهیها را فراموش میکنند.
هوش مصنوعی: اگر خط سیاهی را بر روی مشک ببینی، نشاندهندهی این است که باید به خون خود شهادت بدهی.
هوش مصنوعی: ای زلفهای پیچاندهات که مانند تار و پود در آب جریان دارد، بر چهرهات جلوهگری میکند.
هوش مصنوعی: آخر چه اتفاقی میافتد اگر از من بخواهی که یک بوسه از لبهایت بگیرم؟
هوش مصنوعی: از خسرو خسته، روی خود را برگردان؛ چون تمام وجودش مانند ماه است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از قسمت بندگی و شاهی
دولت تو دهی به هر که خواهی
در عشق پدید شد سپاهی
در سایه چتر پادشاهی
بر من بگذشت دی پگاهی
سروی و فرازِ سرو ماهی
زیبا بر و گردن و نغوله
آراسته کاکل و کلاهی
آشوبِ دلی هلاکِ جانی
[...]
در حجرهٔ فقر پادشاهی
در عالم دل جهان پناهی
چه کم شود ار تو گاه گاهی
در حال دلم کنی نگاهی
دریاب که نیست عاشقان را
جز سایه لطف تو پناهی
از دست جفا و غمزه توست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.