|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
باز بر خونم کمر بربسته ای
وان دو ابروی سر بر بسته ای
من میان بر بستنت را بنده ام
موی را گویی کمر بر بسته ای
می روی چون تیر و در دل می خلی
تا خود از شست که بیرون جسته ای
ازتری آب از لبانت می چکد
بس که اندر چشم من بنشسته ای
تازه کردستی ز نم بر روی خود
هم به خون تازه در پیوسته ای
بر زمین پهلو نمی یارم نهاد
بس که خسرو را به مژگان خسته ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و دلبستگی خود به محبوب می‌پردازد و حسرت و درد دل را به تصویر می‌کشد. او محبوب را به عنوان کسی توصیف می‌کند که با زیبایی‌هایش دل او را تسخیر کرده و به او آسیب می‌زند. این عشق پر از شوق و در عین حال رنج است، با تصاویری از نفوذ محبوب به دل و تأثیر اشک‌های او بر چهره‌اش. شاعر به طور احساسی به وابستگی عمیق خود و احساساتی که از رفتار و جلوه‌های محبوب نشأت می‌گیرد، اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: باز هم بر زخم‌های من تکیه زدی و آن دو ابرو که به هم گره خورده‌اند، نشان از غم و درد را دارد.
هوش مصنوعی: من مانند مجسمه‌ای هستم که در میان چین و چروک‌های کمرت اسیر شدم، گویی موهایت را به دور کمرت بسته‌ای.
هوش مصنوعی: تو همچون تیری به جلو حرکت می‌کنی و در دل دیگران تأثیر می‌گذاری، مانند آن که از دست خود رها شده‌ای و به آزادی رسیده‌ای.
هوش مصنوعی: لبهای تو چنان زیبا و شیرین‌اند که گویی از آنها آب می‌چکد و این زیبایی باعث شده که در نگاه من به تصویر نشسته‌ای.
هوش مصنوعی: به تازگی بر روی صورتت نم و رطوبت وجود دارد و به نوعی با خون تازه‌ای که در درونت جاری است، ارتباط یافته‌ای.
هوش مصنوعی: من به زمین نمی‌افتم و نمی‌گذارم که بر روی آن بیفتم، زیرا که عشق به خسرو آنقدر در دلم است که مرا خسته کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پیرعالم اوست در هر رسته‌ای
هرچ ازو بگذشت خادم دسته‌ای
چون درین ره پای خود نشکسته‌ای
بر که می‌خندی چه پا را بَسته‌ای
بر لب قلزم به غم پیوسته ای
قلزمی دیگر درو در بسته ای
در گلستان این چنین خوش رسته‌ای
وانگهی در بزم او گلدسته‌ای
گفت: مردی، از علایق رسته‌ای
چون تو، دل بر قید طاعت بسته‌ای
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.