|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مه به زلف تو گر شود بسته
هر زمان خوب تر شود بسته
گر به زلف تو چشم بگشایم
موی در مو نظر شود بسته
چون گشایی دهان شیرین را
تنگهای شکر شود بسته
گر ز جورت به چرخ ناله کنم
چرخ را هفت در شود بسته
دیده کز خواب بسته می نشود
هم به خون جگر شود بسته
از دم سرد من عجب نبود
آب چشمم اگر شود بسته
بنده خسرو که دل به مهر تو بست
کی به مهر دگر شود بسته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر چه زمان می‌گذرد، این زیبایی بیشتر می‌شود. او از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق می‌گوید و می‌افزاید که چشمش به زلف او بسته است و وصف حالش به دلیل محبت به او به شکلی عمیق و دردآلود است. همچنین، او از تأثیر لب‌های شیرین معشوق بر احساساتش سخن می‌گوید و می‌نویسد که عشق او آن‌قدر عمیق است که امکان ندارد به عشق دیگری متوجه شود. این شعر یک نمودار از عشق متعالی و وابستگی عاطفی را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: اگر ماه به زلف تو هر لحظه گره بخورد، زیبایی‌اش بیشتر خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر به زلف تو نگاه کنم، موهای تو به قدری در هم تنیده‌اند که گویی در هم بسته‌اند و نمی‌توانم از زیبایی آنها چشم بپوشم.
هوش مصنوعی: زمانی که تو لب به سخن می‌گشایی و از شیرینی زبانت می‌گویی، تلخی‌های درونت به تنگ می‌آید و احساسات ناخوشایند تحت تأثیر کلام شیرینت محو می‌شوند.
هوش مصنوعی: اگر از شدت درد و رنجی که از تو می‌کشم به آسمان شکایت کنم، آسمان به قدری در بسته است که به هیچ‌کس نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: چشمی که خوابش نمی‌برد، در حالی که دلش پر از غم و درد است، هیچ‌گاه آرام نمی‌گیرد.
هوش مصنوعی: اگر به خاطر سردی و بی‌احساسی من، اشک‌هایم بند نیاید، نباید تعجبی داشته باشی.
هوش مصنوعی: من بنده‌ای هستم که دل به عشق تو سپرده‌ام و هیچ‌گاه به عشق کسی دیگر نخواهم پیمود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.