* میپرسیدی که چیست این نقشِ مجاز
گر برگویم حقیقتش هست دراز
نقشی‌ست پدید آمده از دریایی
و آنگاه شده به قَعْرِ آن دریا باز
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
* میپرسیدی که چیست این نقشِ مجاز
گر برگویم حقیقتش هست دراز
نقشی‌ست پدید آمده از دریایی
و آنگاه شده به قَعْرِ آن دریا باز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به پرسش دربارهٔ حقیقت زندگی و جهان پاسخ می‌دهد. او نقش و پدیده‌های موجود را به عنوان چیزی موقتی و برآمده از عمق زندگی تشبیه می‌کند. این نقش‌ها در واقع تأثیراتی هستند که از دریای بیکران وجود سرچشمه می‌گیرند و در نهایت به سوی عمق آن دریای جاودان بازمی‌گردند. در این راستا، اشاره‌ای به پیچیدگی و گستردگی حقیقت نیز وجود دارد.
هوش مصنوعی: میپرسیدی که این تصویر خیالی چیست، اگر بخواهم بگویم، حقیقتش خیلی پیچیده و طولانی است.
هوش مصنوعی: چیزی به وجود آمده که از عمق دریا نشأت گرفته و حالا به کف آن دریا رسیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همین شعر » بیت ۱
* میپرسیدی که چیست این نقشِ مجاز،
گر برگویم حقیقتش هست دراز،
میپرسیدی که چیست این نقش مجاز
گر بر گویم حقیقتش هست دراز
چون کُشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز
از جان تهی این قالب فرسوده به آز
بر بالینم نشین و می‌گوی به ناز
«کای من، تو بکشته و پشیمان شده باز»
تا روی ترا بدیدم ای شمع تراز
نی کار کنم نه روزه دارم نه نماز
چون با تو بُوَم مجاز من جمله نماز
چون بی تو بُوَم نماز من جمله مجاز
ای زاهد خودبین که نئی محرم راز
چندین به نماز و روزه خویش مناز
کارت ز نیاز می گشاید نه نماز
بازیچه بود نماز بی صدق و نیاز
آن شد که ترا رفت همی با ما ناز
وآن شد که مرا بود به روی تو نیاز
ما ناز تو و نیاز خویش، ای پُر ساز
بر سنگ زدیم و صبر کردیم آغاز
چون کشته ببینی‌ام دو لب کرده فراز
وز جان تهی این قالب فرسوده به آز
بر بالینم نشسته می گوی بناز
کی کشته ترا من و پشیمان شده باز
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.