خفّاش نیم کز آفتاب اندیشم
یا آتش سوزنده کز آب اندیشم
گر زانک شهاب نجم ثاقب گردد
من دیو نیم که از شهاب اندیشم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خفّاش نیم کز آفتاب اندیشم
یا آتش سوزنده کز آب اندیشم
گر زانک شهاب نجم ثاقب گردد
من دیو نیم که از شهاب اندیشم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تضاد میان روشنایی و تاریکی اشاره می‌کند. او به خفاشی می‌ماند که به آفتاب و روشنایی نمی‌اندیشد و برعکس، به چیزهایی مانند آتش که سوزاننده‌اند، می‌نگرد. همچنین اشاره می‌کند که اگر شهاب‌سنگی جلوی صورتش ظاهر شود، او در تنهایی و سرنوشت‌اش، به دیوی شبیه می‌شود که مدام درگیر افکار و تصاویر ناامیدکننده است. به این ترتیب، شاعر با نمادها به درونیات خود و کشمکش‌های فکری اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: من مانند خفاش هستم که از تابش آفتاب نگرانی دارم، یا مانند آتشی که از آب می‌ترسد.
هوش مصنوعی: اگر ستاره‌ای طوفانی و درخشان شود، من دیگر دیوی نیستم که از آن درخشش بترسم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.