تا کی دل شوریده مشوّش داریم
رخساره بخون دل منقّش داریم
چون نیست یقین که حال فردا چه شود
امروز بنقد عیش خود خوش داریم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا کی دل شوریده مشوّش داریم
رخساره بخون دل منقّش داریم
چون نیست یقین که حال فردا چه شود
امروز بنقد عیش خود خوش داریم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ناپایداری زندگی و عدم قطعیت آینده اشاره می‌کند. او از دل مشوش و پراضطراب خود سخن می‌گوید و نگران از آن است که نتواند آرامش را تجربه کند. این احساس ناپایداری باعث می‌شود که به لذت‌های امروز بیندیشد و از آنها بهره‌مند شود، چراکه آینده غیرقابل پیش‌بینی است.
هوش مصنوعی: چقدر باید دل ناآرام و مضطرب داشته باشیم، در حالی که صورت زیبای تو نقشی از خون دل من است.
هوش مصنوعی: از آن‌جا که هیچ‌گونه اطمینانی نیست که فردا چه خواهد شد، بهتر است امروز از لذت‌های زندگی بهره‌مند شویم و از آن لذت ببریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مائیم که خاطر مشوش داریم
چشمی و دلی پر آب و آتش داریم
یک لحظه نه‌ایم فارغ از معرکهٔ
پیوسته ببخت خود کشاکش داریم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.