سودای توام محرم راز اولیتر
در مهر رخ تو دیده باز اولیتر
زلف تو دراز خوشتر آید زانروی
کان شب که بود با تو دراز اولیتر
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سودای توام محرم راز اولیتر
در مهر رخ تو دیده باز اولیتر
زلف تو دراز خوشتر آید زانروی
کان شب که بود با تو دراز اولیتر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و دلبستگی خود به معشوق می‌پردازد و محبت و راز درونی خود را بررسی می‌کند. او می‌گوید که عشق به معشوق باعث شده است که دیدش نسبت به جمال او تغییر کند و این عشق را حتی بیش از قبل حس می‌کند. همچنین، با اشاره به زلف معشوق، آن را نشانه‌ای از زیبایی و جذابیت می‌داند که در یادش باقی مانده و لحظات عاشقانه با معشوق را گرامی می‌دارد.
هوش مصنوعی: عشق تو برای من به اندازه‌ای اهمیت دارد که احساسات و رازهایم را تنها با تو در میان می‌گذارم. در نگاه تو، چیزی عمیق‌تر و واقعی‌تر از همه‌ی رازهای پنهانی را پیدا می‌کنم.
هوش مصنوعی: زلف تو که بلند و خوش حالت است، برایم دلپذیرتر است از روی تو که آن شب، وقتی دراز شدم، دیدم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.