گر حرص زیر دست و طمع زیر پای تست
سلطان وقت خویشی و سلطان گدای تست
ای صاحب اجل که روی در قفای دل
رخش امل مران که اجل در قفای تست
گر نفس راه می زندت کاین طریق نیست
از ره مرو که پیر خرد رهنمای تست
زین تابخانه رخت برون برکه کاینات
یک غرفه بر در حرم کبریای تست
جای وقوف نیست درین دامگاه دیو
بگذر که این مزابل سفلی نه جای تست
از ره مرو بنغمه سرائیدن غراب
چون مرغ روح بلبل بستانسرای تست
بر فرش خاک تکیه زدن شرط عقل نیست
چون تختگاه عالم جان متّکای تست
ای یار آشنا که دم از خویش می زنی
بیگانه شو ز خویش چو یار آشنای تست
خواجو اگر بقا طلبی از فنا مترس
چون بنگری فنای تو عین بقای تست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم زندگی و مرگ، و جستجوی حقیقت میپردازد. شاعر به ما یادآوری میکند که حرص و طمع باعث میشود که ما به جنبههای ناپایدار زندگی توجه کنیم. او از انسانها میخواهد که از مادیات فاصله بگیرند و به زیرساختهای معنوی و روحانی زندگی توجه داشته باشند. همچنین، اهمیت خودشناسی و دوری از دلبستگیهای دنیوی را به تصویر میکشد. شاعر به مخاطب میگوید که در این دنیا جای امنی نیست و باید به سوی حقیقت و جاودانگی حرکت کرد. در نهایت، او بر این نکته تأکید میکند که فنا و زوال بخشی از زندگی است و باید بیباک به آن نگاه کرد چرا که در واقع، فنا میتواند به معنی بقا باشد.
هوش مصنوعی: اگر حرص و طمع به زیر دست و پا بیفتند، پس تو در حقیقت پادشاهی و سرنوشت تو با خودت است و تو میتوانی بر محتاجان فرمانروایی کنی.
هوش مصنوعی: ای کسی که زمان پایان عمر را در دست داری، روی خود را از دل امید و آرزو برنگردان، زیرا اجل و مرگ در پشت سر توست.
هوش مصنوعی: اگر نفس تو را وسوسه میکند که در این راه قدم بگذاری، بدان که این مسیر درست نیست. از این راه نرو، چون استاد حکمت، راهنما و مشاور توست.
هوش مصنوعی: از این خانهی خونین دل، برون برو؛ زیرا این عالم تنها یک غرفه از درگاه عظمت توست.
هوش مصنوعی: در این مکان مناسب توقف نیست، بنابراین از این دام شیطانی رد شو، زیرا اینجا جایگاه تو نیست و این زبالهها برای تو مناسب نیستند.
هوش مصنوعی: به راه نرو و با آواز غراب نخوان، چرا که روح بلبل در باغ توست.
هوش مصنوعی: نشستن بر روی خاک و زمین نشانهی خردمندی نیست، زیرا تخت و جایگاه واقعی انسان روح اوست که باید بر آن تکیه کند.
هوش مصنوعی: ای دوست آشنا که همیشه درباره خودت صحبت میکنی، بهتر است برای مدتی از خودت فاصله بگیری و حسی از غریبی به خودت بگیری، چون دوستیات با من نیاز به این تغییر دارد.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال زندگی ابدی هستی، نترس از فانی شدن. زیرا وقتی به فنا نگاه کنی، در حقیقت همان جا بقا و جاودانگی تو نهفته است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای سروری که مخزن اسرارغیب رابهتر
بهتر کلیدخاطر مشکل گشای تست
آنجاست نزهت دل و دانش که روی تست
وانجاست قبلة مه واختر که رای تست
عزم تو جز منازل اقبال نسپرد
[...]
ای دل بدان که درد دل تو دوای تست
بی درد دل مباش هم او مقتدای تست
دنیا نه جای تست مکان تو دیگر است
گرچه ز ابتدای مراتب سرای تست
مقصود ز آفرینش کونین و عالمین
[...]
مگذر ز ما که خاطر ما در قفای تست
دل بر امید وعده و جان در قفای تست
سهلست اگر رضای تو ترک رضای ماست
مقصود ما ز دنیی و عقبی رضای تست
زین پس چو سر فداری قفای تو کرده ایم
[...]
ای دیده، دل به خون جگر رهنمای تست
زین ره تو درگذر که چنین جا نه جای تست
دل گفت من کیم قدری خون سوخته
هر درد دل که هست مرا از بلای تست
گفتم مرو دل از پی دلبر که بی وفاست
[...]
شاه نجف که گوهر بحر عنایتست
چون بحر بیکران کرمش بی نهایتست
با هر نبی که بود بمعنی رفیق بود
سر نهان که میشنوی این حکایتست
بر دوش آفتاب رسالت نهاده پای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.