چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند
عیبی نبود چرا که شب‌های دراز
مخمور، همه خواب مشوش بیند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند
عیبی نبود چرا که شب‌های دراز
مخمور، همه خواب مشوش بیند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از تأثیر خون دلش بر چشمانش سخن می‌گوید که با تماشای زلف‌های زیبا در خواب، دچار شیفتگی می‌شود. او این حالت را طبیعی می‌داند و بیان می‌کند که در طول شب‌های طولانی، همه عواطف و خواب‌هایش تحت تأثیر این عشق بی‌انتہا قرار می‌گیرد. شاعر احساساتش را به وضوح بیان می‌کند و بیانگر تأثیر عمیق عشق بر زندگی‌اش است.
هوش مصنوعی: اگر چشمانم در خواب، زخم‌ها و چاله‌های چهره‌ام را ببینند، و اگر آن دو زلف آشفته را بر سر کسی ببینند، چه حالی به من دست خواهد داد؟
هوش مصنوعی: ایرادی ندارد، چرا که در شب‌های طولانی، افراد معتاد به خواب‌های نگران‌کننده دچار می‌شوند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.