ای روز جهان‌تاب تو همسایهٔ شب
پروین قمرسای تو پیرایهٔ شب
عقرب که شنیده است بر خرمن ماه
خورشید که دیده است همسایهٔ شب
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای روز جهان‌تاب تو همسایهٔ شب
پروین قمرسای تو پیرایهٔ شب
عقرب که شنیده است بر خرمن ماه
خورشید که دیده است همسایهٔ شب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی‌های روز و شب اشاره می‌کند و روز را به عنوان نوری در کنار شب و قمر معرفی می‌کند. او عقرب را به عنوان موجودی که از زیبایی‌های شب باخبر است، مطرح می‌کند و خورشید را به عنوان روشنایی که همسایگی شب را می‌بیند، یادآوری می‌کند. این تصویرسازی باعث ایجاد تضادی زیبا بین نور و تاریکی می‌شود و حال و هوای شعر را غنایی و برابر نمایی از زیبایی‌های طبیعت می‌بخشد.
هوش مصنوعی: ای روز تابناک، تو همسایهٔ شب هستی و زیبایی‌ات مانند نور قمر در شب می‌درخشد.
هوش مصنوعی: عقرب که به صدا و ندا آشناست، حالا در حالی که بر روی خرمن ماه نشسته است، خورشید را که همسایهٔ شب است، می‌بیند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.