نرگس که مدام خوش‌دل و سرمست است
زان‌ست که دست از قدحِ زر شُست است
در سوسن و سرو بین که معلوم کنی
کآزاده زبان‌دراز و کوته‌دست است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نرگس که مدام خوش‌دل و سرمست است
زان‌ست که دست از قدحِ زر شُست است
در سوسن و سرو بین که معلوم کنی
کآزاده زبان‌دراز و کوته‌دست است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به تصویر کشیدن زیبایی و دل‌باختگی نرگس اشاره دارد که همواره خوشحال و سرمست به نظر می‌رسد. این شادی او ناشی از رهایی و دوری از شراب است. شاعر در اینجا به تضاد بین شکل و محتوا اشاره می‌کند و می‌گوید که ظاهراً زیبایی سوسن و سرو نمی‌تواند به اندازه کلمات عمیق و مختصر یک آزاده ارزش داشته باشد. در نهایت، در این شعر تأکید بر اصالت درون و آزادی روحی است.
هوش مصنوعی: نرگس همیشه شاد و خوشحال است，因为 او دستانش را از جام طلایی دور کرده است.
هوش مصنوعی: در میان گل‌ها و درختان، مشخص کن که چه کسی با زبان بلند و دست کوتاه به دنیا آمده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر شاخِ بقا ز بیخِ بختت رُسْته‌ست
ور بر تنِ تو، عُمْر، لباسی چُسْت است
در خیمهٔ تن که سایبانی‌ست تو را
هان تکیه مکن که چارمیخش سُسْت است
با ماهرخی که زلف او چون شست است
سرو سهی از رشک قد او پست است
گفتم: که یکی بوسه بده گفت: به چشم
گفتم: نه به لب حواله کن کو مست است
آنم که شعار مستیم پیوست است
پیمانه چو گل روز و شبم دردست است
گر زود شوم مست ملامت مکنید
بلبل به نسیم ساغر گل مست است
میخانه طرب خیز چو طبع مست است
دیوار غم از بلندی خم پست است
مردافکنی و زور سبوی می بین
گویی که ز خاک رستم یک دست است!
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.