از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشت
وز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت
اسکندر ثانی است که از گه درگشت
یا سد سکندر که به ناگه درگشت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشت
وز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت
اسکندر ثانی است که از گه درگشت
یا سد سکندر که به ناگه درگشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به توصیف زوال و تغییرات قدرت و سلطنت می‌پردازد. او از گردش چرخ روزگار و ناپایداری مقام سلطنت سخن می‌گوید و به شخصیت‌هایی چون اسکندر و سد سکندر اشاره می‌کند تا نشان دهد که هیچ کس در برابر زمان و حوادث دوام ندارد. این مضمون، تذکری به ظاهرسازی و فریبندگی قدرت‌هاست که به آسانی از میان می‌روند.
هوش مصنوعی: از بلندای چرخ که نماد گردش روزگار است، سرنوشت و تقدیر کشور به خوبی روشن شد و از گوشه‌ای که نشانهٔ بزرگی و فضیلت شاه است، عظمت او نمایان گردید.
هوش مصنوعی: اسکندر مانند کسی است که ناگهان از مرزها عبور کرد، یا همان سدی که به طور ناگهانی بر سر راهش قرار گرفت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.