|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم
تا ز خونین جگرش لعل قبا آرایم
ریسمان از رگ جان سازم و سوزن ز مژه
دیده را دوختن لعل قبا فرمایم
اول از عودم خائیدهٔ دندان کسان
آخر از سوختهٔ عالم دندان خایم
گر به من دندان کردند سپید این رمزی است
که‌اول و آخر دندان کسان را شایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و اندوه خود سخن می‌گوید و تصویر دردناک خود را بازگو می‌کند. او شب‌ها با چشم‌های خونین بر تاریکی می‌نگرد و عواطفش را به صورت مجازی با دوختن لعل (گوهر) به دندان‌ها و ریسمانی از رگ جانش بیان می‌کند. شاعر احساس می‌کند که در زندگی خود از عشق و دردهایش تأثیر پذیرفته و به نوعی این تجربیات را به یادگار می‌گذارد. در نهایت، او از تمثیل دندان یاد می‌کند که نمایانگر زخم‌ها و رنج‌هایش در زندگی است.
هوش مصنوعی: من شب‌ها با چشمانی پر از اشک و غم، به یاد معشوق خود، لذت‌های زندگی را زنده می‌کنم و از درد دل خود، زیبایی‌ها را برای او به تصویر می‌کشم.
هوش مصنوعی: من از رگ جانم ریسمانی درست می‌کنم و با مژه‌های چشمم سوزنی می‌سازم تا لعل زیبای قبا را بدوزم.
هوش مصنوعی: در آغاز، من به خاطر رفتار زشت دیگران آسیب دیده‌ام، و در پایان، از تجربه‌های تلخ و سوختگی ناملایمات زندگی، به درد و رنج دچار می‌شوم.
هوش مصنوعی: اگر به من دندان‌های سفید نشان دادند، این نشانه‌ای است از اینکه من در ابتدا و انتهای زندگی‌ام، دندان‌های دیگران را نیز می‌شناسم و با آنها آشنایی دارم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من چو در گور درون خفته همی‌فرسایم
چو بیایی به زیارت سره بیرون آیم
نفخ صور منی و محشر من پس چه کنم
مرده و زنده بدان جا که تویی آن جایم
مثل نای جمادیم و خمش بی‌لب تو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.