از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزی
عیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
ده رنگ دلی داری با هر که فراز آئی
یکرنگ شوی حالی چون آب و درآمیزی
هردم جگرم سوزی گر زلف به کار آری
نه مشک خلل گیرد چون با جگر آمیزی
صد زهر بیامیزی در کام دلم ریزی
چون نوش کنم زهری زآن صعبتر آمیزی
خود کژدم زلفت را زهری است که جان کاهد
حاجت نبود گر تو زهری دگر آمیزی
از یک نظر تنها، دل باختهام با تو
جان بازم اگر لطفی با آن نظر آمیزی
گر هیچ شبی زآن لب تسکین دلم سازی
از دیده گلاب آرم تا با شکر آمیزی
شعر تر خاقانی چون در لبت آویزد
گوئی که همی آتش با آب درآمیزی
قصد در خسرو کن تا چشم سعادت را
از گرد رکاب او کحلالبصر آمیزی


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف محبت و شور و شوقی میپردازد که در دلش به وجود محبوب خویش ایجاد شده است. او از رنگهای مختلفی که محبوب بر چهره خود مینهد، سخن میگوید و تأثیر این زیباییها بر دلش را شرح میدهد. شاعر به رابطهی میان زلف محبوب و حالتی سوزاننده اشاره میکند و از درد و لذت همزمانی که از این عشق میبرد، میگوید. در نهایت، او از قدرت کلام و شعرش میگوید و آن را چون آتش و آب توصیف میکند که قدرت ایجاد تحول و حال تازهای دارد.
هوش مصنوعی: هر روز رنگ و حالت جدیدی به خود میگیری، ولی تو مانند عیسی نیستی که به معجزه خود را تغییر دهد. تو هر روز به طور مداوم و به دفعات دچار تغییری میشوی.
هوش مصنوعی: تو در دل خود رنگهای مختلفی داری و با هر کس که روبرو میشوی، به نوعی با او هماهنگ میشوی. به گونهای که مانند آب که میتواند با هر ظرفی سازگار شود، حالت و روحیهات تغییر میکند و با آن فرد یکی میشوی.
هوش مصنوعی: هر لحظه که زلفت را به کار بگیری، قلبم آتش میگیرد. اگر دمی با دل من درآمیزی، مشک هم لطمهای به خود نخواهد دید.
هوش مصنوعی: هرچقدر زهر و تلخی را در دل من بریزی، من آن را مینوشم و طاقت میآورم؛ چرا که تحمل این سختی برایم دشوارتر از نوشیدن زهر نیست.
هوش مصنوعی: زلف تو همچون کژدمی است که زهرش جان را میگیرد. اگر تو زهر دیگری با آن ترکیب کنی، دیگر حجاب و مانعی وجود نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: از یک دیدگاه، تنها به تو دل سپردهام و اگر با محبت خود آن نظر را زیبا سازی، جانم را هم فدای تو میکنم.
هوش مصنوعی: اگر هر شبی از آن لبهای شیرین تو آرامش دلم را به دست آورم، از چشمانم گلاب میریزیم تا با شکر ترکیب شود.
هوش مصنوعی: شعر خاقانی وقتی بر لبت میآید، مانند این است که آتش و آب را با هم ترکیب کردهای.
هوش مصنوعی: سعی کن به خسرو نزدیک شوی تا چشم خوشبختیات را از گرد پای او روشن کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.