|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چه کردم کاستین بر من فشاندی
مرا کشتی و پس دامن فشاندی
جفا پل بود، بر عاشق شکستی
وفا گل بود، بر دشمن فشاندی
چو خورشید آمدی بر روزن دل
برفتی خاک بر روزن فشاندی
لبالب جام با دونان کشیدی
پیاپی جرعه‌ها بر من فشاندی
مرا صد دام در هر سو نهادی
هزاران دانه پیرامن فشاندی
تو را باد است در سر خاصه اکنون
که گرد مشک بر سوسن فشاندی
تو هم‌ناورد خاقانی نه‌ای زآنک
سلاح مردمی از تن فشاندی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج عشق صحبت میکند و به معشوقش می‌پرسد که چه کرد که باعث چنین عذابی برای او شد. او می‌گوید که معشوقش با رفتارهایش جفاگر بوده و عشق را به دشمنی بدل کرده است. شاعر چهره روشن معشوق را به خورشید تشبیه میکند که به ناگاه می‌آید و می‌رود و در این بین فضایی غم‌انگیز ایجاد می‌شود. او به هر سمت که نگاه میکند، دام عشق و وسوسه می‌بیند و این وضعیت او را بیشتر در عذاب و ناتوانی قرار می‌دهد. در پایان، شاعر معشوق را به بی‌وفایی متهم میکند و از او می‌خواهد که به انسانیت و سلاح مردمی خود بازگردد.
هوش مصنوعی: چکار کردم که تو بر من فشار آوردی، مرا غرق کردی و سپس دامن خود را بر من کشاندی؟
هوش مصنوعی: در اینجا به نقض وفاداری و بی‌رحمی پرداخته شده است. جفا به عنوان پل به سمت شکست عشق تعبیر شده، در حالی که وفا به عنوان گلی زیبا بر دشمنان افشانده شده است. این بیانگر این است که عشق و وفا برای دشمنان هم می‌تواند مملو از زیبایی و ناز باشد، اما برای دوست و عاشق، درد و خسارت به بار می‌آورد.
هوش مصنوعی: وقتی که مانند خورشید بر دل من تابیدی، تمام غم‌ها و غصه‌ها را از دل بردی و به جای آن نور و روشنی را جایگزین کردی.
هوش مصنوعی: تو با دو نان، پیوسته جرعه‌هایی از جام پر را به سوی من ریختی.
هوش مصنوعی: تو به اطراف من هزاران دام گذاشتی و در هر یک از آنها هزاران دانه پاشیدی، به طوری که مرا محاصره کردی.
هوش مصنوعی: تو اکنون در اوج زیبایی و جذابیت هستی، مانند نسیمی که به گلی خاص جان می‌بخشد و جلوه‌ای از دلکش بودن را به نمایش می‌گذارد.
هوش مصنوعی: تو نیز مانند خاقانی نیستی، زیرا تو سلاح و ابزار جنگ مردان را از تن خود باید کنار بگذاری.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.