تیغ تو که همچو مرگ مردم خوارست
بر پایۀ تخت سلطنت مسمارست
گر گوهر آب دار در بحر بود
در بحر کف تو آب گوهر دارست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تیغ تو که همچو مرگ مردم خوارست
بر پایۀ تخت سلطنت مسمارست
گر گوهر آب دار در بحر بود
در بحر کف تو آب گوهر دارست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به قدرت و تأثیرگذاری تیغ محبوبش اشاره می‌کند که مانند مرگ هولناک و ویرانگر است. او بیان می‌کند که این تیغ بر تخت سلطنت که در حقیقت نماد قدرت و سلطه است، قرار دارد. در نهایت، شاعر با بیان اینکه اگر گوهر واقعی در دریا وجود داشته باشد، در طرف مقابل، در دستان محبوبش نیز ارزشمندتر از آن است، به قیمت و ارزش وجود محبوبش تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: تیغ تو که مانند مرگ مایه نابودی مردم است، بر اساس تخت سلطنت، محکم و استوار است.
هوش مصنوعی: اگر دریا از گوهر و الماس پر باشد، در دریا کف و موج هم دارد که در آن آب وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پی در گاوست و گاو در کهسارست
ماهی سریشمین بدریا بارست
بز در کمرست و توز در بلغارست
زه کردن این کمان بسی دشوارست
با رنگ رخ تو لاله بی‌مقدارست
با بوی سر زلف تو عنبر خوارست
زان روی که روی عاشقان در یادست
یک رو نی، که رویها بسیارست
یک روی شو و روی بگردان ز دو روی
زیرا که دو روی روی در دیوارست
ای آنکه ترا جود و مکارم کارست
وز چرخ برین خاک درت را عارست
امروز مرا بآتشی مهمان کن
زانروی که میوه ی زمستان نارست
می نوش کنون که ابر رحمت بارست
بر هر نفست متاع حسرت بارست
گویند که سبحه صیقل دین و دل است
خوش باش که این کرشمه با زنارست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.