این وادی زنده‌رود خون بایستی
سیلابش از این بسی فزون بایستی
وانگه ز برای حق‌گزاری غمت
آن جمله به چشم من درون بایستی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
این وادی زنده‌رود خون بایستی
سیلابش از این بسی فزون بایستی
وانگه ز برای حق‌گزاری غمت
آن جمله به چشم من درون بایستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف وادی زنده‌رود می‌پردازد و آن را نماد از دست دادن و غم می‌داند. او تأکید می‌کند که برابری و حق، نیازمند طغیانی از احساسات عمیق و واقعی است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که همه این احساسات باید به چشم او منعکس شوند و بیانگر غم و یاد حق باشند.
هوش مصنوعی: این سرزمین زنده‌رود، برای زندگی و شکوفایی، نیازمند پر شدن از خونی زنده و انرژی فراوان است. انرژی و تلاش باید بیشتر از آنچه هست، باشد تا جریان زندگی در آن جاری گردد.
هوش مصنوعی: سپس برای گرامی‌داشت عشق تو، تمامی آنها در چشمان من باقی خواهند ماند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سیرم سوی عقل واژگون بایستی
زین دایره مرکزم برون بایستی
بیهوده پرست از خردم ظرف دماغ
این حقه نمکدان جنون بایستی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.