ای باد اگر سوی بدخشان گذری
زنهار بر آن ماه درخشان گذری
گویی چه شود گر چو خور آسان آسان
یک بار دگر سوی خراسان گذری
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای باد اگر سوی بدخشان گذری
زنهار بر آن ماه درخشان گذری
گویی چه شود گر چو خور آسان آسان
یک بار دگر سوی خراسان گذری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به باد خطاب می‌کند و از آن می‌خواهد در سفرش به بدخشان، به یاد یک ماه درخشان باشد. او آرزو دارد که باد همان‌طور که به راحتی به بدخشان می‌رسد، بار دیگر به خراسان برگردد و آن ماه را ببیند. حال و هوای شعر دلتنگی و آرزوی وصال است.
هوش مصنوعی: ای باد، اگر به سمت بدخشان می‌روی، خواهش می‌کنم بر آن ماه درخشان بگذار تا بر او بگذری.
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که اگر به راحتی و بدون مشکل، یک بار دیگر به سوی خراسان سفر کنم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر از همه کس بلطف و احسان گذری
آسوده کی از حسود نادان گذری
چون خار رهت گیرد و چون سگ بگزد
هر چند ازو کشیده دامان گذری
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.