بود آینه وجود عالم مثلا
وان آینه را وجود ما و تو جلا
آن آینه چون یافت جلا شد به کمال
مشهود جمال ذات و اسماء علا
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بود آینه وجود عالم مثلا
وان آینه را وجود ما و تو جلا
آن آینه چون یافت جلا شد به کمال
مشهود جمال ذات و اسماء علا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به آینه‌ای تشبیه می‌کند که وجود عالم است و وجود ما و تو آن را جلا می‌دهد. این آینه، با به دست آوردن جلا به کمال می‌رسد و زیبایی ذات و نام‌های عالی را نمایش می‌دهد. در واقع، این شعر به تبیین ارتباط وجود انسان و زیبایی‌های الهی پرداخته و بیان می‌کند که وجود انسان می‌تواند منبع نور و جلا برای عالم باشد.
هوش مصنوعی: وجود جهان مانند یک آینه است و وجود ما و تو مثل جلا و براقی است که به آن آینه می‌بخشد. به عبارت دیگر، وجود ما و تو به زیبایی و جلوه‌ی عالم افزوده می‌شود.
هوش مصنوعی: آینه وقتی که به درخشش و زیبایی کامل رسید، چهره و اسم‌های والا را به خوبی نمایش داد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.