|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جلوه آن شوخ و جولان سمند او ببین
هر طرف آزاده ای سر در کمند او ببین
فتنه را خواهی پی تاراج عقل و دین سوار
کرده جا بر پشت زین سرو بلند او ببین
بس که خون گریم به راهش چون مه نو در شفق
غرقه در خون دلم نعل سمند او ببین
لب ز می تر کرد طاووسان باغ سدره را
چون مگس پیرامن جلاب قند او ببین
ای که گویی گریه تلخ تو چندین بهر چیست
خنده شیرین ز لعل نوشخند او ببین
چشم بد را خالش افشانده ست بر آتش سپند
خط مشکین گرد رخ دود سپند او ببین
گفته ای جامی سبکبار است در جانش درآی
کوه محنت بر دل اندوهمند او ببین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های یک معشوق می‌پردازد که با ظرافت و شجاعت خود، دل‌ها را به تسخیر درآورده است. او با تصاویری از فیگورهای متفاوت و احساسات عمیق، از عشق و درد جدایی سخن می‌گوید و به تأثیرات آن بر روح و روانش اشاره می‌کند. شاعر در نهایت، به امید یافتن آرامش در دل و ذهن خود، به زیبایی و لطافت معشوق می‌نگرد و از سرنوشت تلخ عشق خود شکایت می‌کند. این اشعار ترکیبی از زیبایی و غم را به تصویر می‌کشند و تأثیر عمیق عشق را بر وجود انسان بیان می‌کنند.
هوش مصنوعی: به تماشای زیبایی آن فرد نازنین بپرداز و ببین که چگونه هر جا که می‌رود، افراد آزاد و بی‌قید را به دنبالش می‌کشد.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال نابود کردن عقل و دین هستی، باید به سراغ فتنه‌ها بروی و بنگری که چگونه بر روی سینه‌ی بلند و استوار آن سوار می‌شوی.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق او، چنان اشک می‌ریزم که دل‌ام مانند صبحگاه نو با رنگ سرخ خون غرق شده است. ببین چگونه نعل سمندش بر دلم نشسته و آن را مجروح کرده است.
هوش مصنوعی: طاووسان باغ سدره از می لب می‌زنند و به دور قند او همچون مگس کهن پرواز می‌کنند.
هوش مصنوعی: ای کسی که می‌گویی برای چه این‌قدر گریه می‌کنی، به خنده شیرین او که مانند لعل (گونت) است نگاه کن.
هوش مصنوعی: چشم بد را با خال سیاهی که بر روی صورتش به شکل دود سپند افتاده، بر افروخته است. نگاه کن به چهره‌اش که نشان از زیبایی و جذابیت دارد.
هوش مصنوعی: گفته‌ای که یک جام، احساس سبکی و آزادگی دارد، اما در دلش، بار سنگین رنج و درد نشسته است. بیا و این اندوه را در نگاهش ببین.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.