|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما به یادت نشسته خاموشیم
کرده از خویشتن فراموشیم
بر سر بستر غمت شبها
محنت و درد را هم آغوشیم
در قدح دیده ایم عکس لبت
باده ناخورده رفته از هوشیم
گر به مضراب غصه نخراشی
رگ رگ ما چو چنگ نخروشیم
تا تو در گوش کرده ای حلقه
ما غلامان حلقه در گوشیم
دوش بودیم با تو دوش به دوش
زنده امشب ز لذت دوشیم
درد دردت صلا زدم دل را
گفت جامی بنوش تا نوشیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یاد محبوب خود نشسته و از دل‌تنگی و درد فراق سخن می‌گوید. او و دوستانش در شبها به یاد محبوب با غم و محنت در کنار هم هستند و از حسرت‌هایشان می‌نالند. شاعر به تصویر محبوب در چشمش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی با وجودی که باده‌ای ننوشیده، تحت تأثیر آن تصویر به هوش نمی‌آید. او به همین شکل ادامه می‌دهد که از غصه‌ها و فراق محبوب به شدت آسیب‌دیده‌اند و خود را غلام حلقه در گوش او می‌داند. در انتها، شاعر از درد فراق ناله می‌کند و به توصیه‌ای اشاره می‌کند که به خاطر یاد محبوبش باید آرامش را در نوشیدن ببیند.
هوش مصنوعی: ما به یاد تو نشسته‌ایم و در سکوت به سر می‌بریم و از خودمان غافل شده‌ایم.
هوش مصنوعی: من در شبها به خاطر غم تو، با درد و رنج دوست شده‌ام و آنها را در آغوش می‌کشم.
هوش مصنوعی: در لیوان، تصویر لب‌های تو را دیده‌ایم و بدون اینکه باده‌ای خورده باشیم، از عقل و هوش خود رفته‌ایم.
هوش مصنوعی: اگر غصه و درد را با نوازش خودمان جراحی نکنیم، مانند چنگی که نواخته نمی‌شود، بی‌صدا خواهیم ماند.
هوش مصنوعی: ما مانند رعیت‌های حلقه به گوش در خدمت تو هستیم و گوش به فرمان تو داریم.
هوش مصنوعی: دیشب با تو بودیم و کنار هم، امشب از خوشی که دیشب داشتیم زنده‌ام.
هوش مصنوعی: در اینجا، فردی به درد و مشکل خود اشاره می‌کند و به دلش می‌گوید که باده‌ای بنوشد تا حالش بهتر شود و از آن درد رهایی یابد. این بیان نشان دهنده آن است که برای فرار از مشکلات و احساسات منفی، شادمانی و لذت در زندگی می‌تواند راهگشا باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما که دیوانگانِ مدهوشیم
عشق از مردمان نمی‌پوشیم
گرچه با عشق برنمی‌آییم
هم به نوعی که هست می‌کوشیم
در مقامات عشق می‌بازیم
[...]
ما حلقه به گوش می فروشیم
ما مست و خراب و باده نوشیم
ز اسرار الست در سماعیم
وز جام بلاش در خروشیم
هر دم به هوای آتش دل
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.