|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گویند مرا چو زاد مادر
پستان به دهن گرفتن آموخت
شبها بر گاهواره من
بیدار نشست و خفتن آموخت
دستم بگرفت و پا بپا برد
تا شیوه راه رفتن آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبانم
الفاظ نهاد و گفتن آموخت
لبخند نهاد بر لب من
بر غنچه گل شکفتن آموخت
پس هستی من ز هستی اوست
تا هستم و هست دارمش دوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبت و آموزشهای مادرش اشاره میکند. او میگوید که مادرش از زمانی که به دنیا آمد، به او شیوههای زندگی را آموخت؛ از گرفتن پستان شیر گرفته تا نشستن، خوابیدن و راه رفتن. مادر با کلمات و لبخندهایش به او زبان و شادی را یاد داد. در نهایت، شاعر میگوید که وجود او از وجود مادرش ناشی میشود و تا زمانی که هست، او را دوست خواهد داشت.
هوش مصنوعی: میگویند وقتی که به دنیا آمدم، مادرم به من یاد داد که چگونه از پستان شیر بخورم.
هوش مصنوعی: شبها در کنار گهوارهی من بیدار میماند و به من خوابیدن را یاد میداد.
هوش مصنوعی: او دستم را گرفت و به آرامی قدم برداشته تا روش راه رفتن را به من یاد بدهد.
از کلمات و حروف کوچک تا سخن ها و جمله ها، همه را به من یاد داد.
هوش مصنوعی: لبخند بر لبم نشسته و به من آموخت که چگونه غنچه گل باز شود.
پس وجود من به وجود او وابسته است و تا زمانی که در این دنیا حضور دارم و دارد، او را دوست دارم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هر خواجگیی که نه فلک راست
اقطاع دهاد یک غلامت
سلطان کرم مظفر الدین
در جسم ظفر روان دولت
در ظل سرادقات الفت
راهی طلبد به سر وحدت
خوردم ز ثرید و پاچه یک چند
از پاچه سر مرا زیانست
نه شطح قبول کن نه طامات
کاین جمله تخیلات و سوداست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.