یاد باد آن راحت جان یاد باد
عاشقان را عهد جانان یاد باد
چون تماشا را به سروستان رویم
قد آن سرو خرامان یاد باد
غنچههای گل چو آید در نظر
آن لب شیرین خندان یاد باد
ما به جان با دوست پیمان بستهایم
جاودانش آب حیوان یاد باد
روشنی کز روز وصلش یافتم
در شب تاریک هجران یاد باد
مهر با رویش به جان ورزیدهام
مهربان را مهربانان یاد باد
تا زبان گویاست میگوید همام
بلبلان را از گلستان یاد باد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یادآوری خاطرات شیرین و لحظات دلپذیری میپردازد که با معشوق تجربه کرده است. او عشق و پیوند عمیق خود با محبوب را گرامی میدارد و به زیباییها و صفات معشوق اشاره میکند. یادآوری لحظات وصال و عشق، در کنار حسرت هجران و درد دوری از محبوب، حال و هوای شعر را شکل میدهد. در نهایت، شاعر به زبان بلبلان و گلستان نیز اشاره میکند و به زیبایی و عمق احساسات عاشقانه خود تأکید میکند.
هوش مصنوعی: به یاد میآورم آن آرامش جان را و به یاد میآورم که عشاق چه عهدی با محبوب خود بسته بودند.
هوش مصنوعی: وقتی به باغ سرو میروم، خاطره قد بلندی آن سرو خوشافزا در ذهنم زنده میشود.
هوش مصنوعی: وقتی غنچههای گل را میبینم، لبخند و شیرینی آن لب یادم میآید.
هوش مصنوعی: ما با دوست خود عهدی برای همیشه بستهایم و همیشه یاد آن عهد برای ما زنده است.
هوش مصنوعی: یاد به یاد میآورم از نور روز وصالش که در شب تاریک جدایی به دست آوردم.
هوش مصنوعی: با محبت و لطافت روی شمعگونش، به عشق و دوستی در دل جا دادهام. یاد مهربانان همواره در خاطرم هست.
هوش مصنوعی: تا زمانی که زبان صحبت میکند، یاد بلبلان از گلستان به میان میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.