|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
می‌آمد و خلق شهر در پی
وز شرم روان ز عارضش خوی
دزدیده به سوی من نظر کرد
کز دوست مباش بی‌خبر هی
در حال و ان یکاد برخواند
هر کس که نظر فکند بر وی
خوبان جهان کمر ببستند
در خدمت سرو دوست چون نی
زاهد چو لبش بدید می‌گفت
من توبه نمی‌کنم از این می
هر جا که فتاد عکس رویش
گلزار همی شکفت در پی
می‌رفت و همام در پی او
فریادکنان که هجر تا کی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد که با حضورش در شهر، توجه همگان را جلب می‌کند. او در حین عبور، نگاهی به شاعر می‌اندازد و این نگاه به او حسی از شرم و شگفتی می‌دهد. شاعر با تأکید بر وسوسهٔ عشق، از زاهدانی که نمی‌توانند به می نوشیدن نپردازند، یاد می‌کند و اعلام می‌کند که او توبه‌ای در این باره نخواهد کرد. در نهایت، شاعر به حسرت و فریاد خود دربارهٔ دوری از معشوق اشاره می‌کند، و به دنبال اوست و از هجران گلایه دارد.
هوش مصنوعی: او به شهر می‌آمد و مردم به خاطر زیبایی چهره‌اش، از شرم نمی‌توانستند به او نگاه کنند.
هوش مصنوعی: کسی به طور پنهانی به من نگاه کرد، پس تو که دوست من هستی، بی‌خبر نباش.
هوش مصنوعی: هر کس که به او نگاه کند، در لحظه‌ای خاص و بدون تردید، او را برمی‌انگیزد و به فکر می‌اندازد.
هوش مصنوعی: زیبایان عالم و دوستان دل‌انگیز به پا خاسته‌اند و خود را برای خدمت به محبوب آماده کرده‌اند، همان‌طور که نی برای نواختن آماده می‌شود.
هوش مصنوعی: زاهد وقتی لب‌هایش را دید، گفت که از نوشیدن این می توبه نمی‌کند.
هوش مصنوعی: هر جا که تصویر او را ببینم، طبیعت به زیبایی و شکوفایی درمی‌آید.
هوش مصنوعی: او می‌رفت و همام در پی او به اعتراض و ناله بود که جدایی تا کی ادامه دارد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مگذار که نالم از غم تو
در حضرت پهلوان غازی
ساقی منشین به من ده آن می
کز خون فسرده برکشد خوی
سودازدگان دین و دنیی
هرگز شنوند این سخن نی
ای باد صبا خبر چه داری؟
از زلف بتم اثر چه داری؟
از غمزۀ او دلم جدانیست
زان بیماران خبر چه داری؟
گر مردم چشم من نیی تو
[...]
رأیت ربیبعین ربی
فقلت من انت؟ فقال انتا
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.