|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خیالی بود و خوابی وصل یاران
شب مهتاب و فصل نوبهاران
میان باغ و یار سرو بالا
خرامان بر کنار جویباران
چمن میشد ز عکس عارض او
منور چون دل پرهیزگاران
سر زلفش ز باد نوبهاری
چو احوال پریشان روزگاران
گذشت آن نوبهار حسن و بگذاشت
دل و چشمم میان برف و باران
خداوندا هنوز امیدوارم
بده کام دل امیدواران
همام از نوبهار و سبزه و گل
نمی‌یابد صفا بی روی یاران
وهار و ول وه جانان دیم خوش بی
اَوی یاران مه ول بی، مه وهاران
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یاد عشق و زیبایی‌های بهار می‌نویسد و تصاویر دل‌انگیزی از دل‌دادگی و خاطرات خود با یار می‌آفریند. او در میانه باغ، دلبری را توصیف می‌کند که در کنار جویباران چون سروی استوار و خوش‌خرام حضور دارد. اما با گذشت زمان و فرا رسیدن فصل‌های دیگر، حسرت و غم ناشی از دوری یار بر او غالب می‌شود. شاعر با وجود این غم، هنوز به امید بازگشت عشق و فرا رسیدن دوباره بهار در دل، دعا می‌کند. در پایان، او می‌فهمد که بدون روی یار هیچ لذتی از زیبایی‌های طبیعت نمی‌برد.
هوش مصنوعی: این تصویر، خیالی است شیرین که به خواب می‌آید: دوستی‌های شب‌های روشن و زیبا و بهارهای تازه و پرطراوت.
هوش مصنوعی: در باغ، در کنار جویبارها، دوست زیبایی چون سرو، با ناز و لطفی خاص در حال راه رفتن است.
هوش مصنوعی: چمن از زیبایی چهره او روشن و نورانی میشد، مانند دل‌های پرهیزگاران که پاک و روشن است.
هوش مصنوعی: اوضاع و احوال روزگار را می‌توان به مانند تابش نسیمی به موهای چین‌دار او تشبیه کرد که نشان‌دهنده تغییرات و ناپایداری‌های زندگی است.
هوش مصنوعی: آن زمان زیبا و دلنواز سپری شد و اکنون دل و چشمانم در میان برف و باران رها مانده‌اند.
هوش مصنوعی: خداوندا، هنوز امیدوارم و دوست دارم به آرزوهای دل کسانی که امیدوارند، جامه عمل بپوشانی.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که همام (شخصی در شعر) در فصل بهار و زیبایی‌های طبیعت مانند سبزه و گل، خوشی و آرامش واقعی را پیدا نمی‌کند مگر در کنار دوستان و یارانش. به عبارت دیگر، جلوه‌های زیبای طبیعت تنها زمانی لذت‌بخش هستند که با همراهی عزیزان مشترک شوند.
هوش مصنوعی: در این بیت اشاره شده است به زیبایی و شادی که با وجود محبوب و یار در زندگی است. وقتی که محبوب در کنار ما باشد، دیگر هیچ چیز اهمیت ندارد و خوشی را بیشتر حس می‌کنیم. در واقع، همه چیز با وجود یار زیباتر و خوش‌تر می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ابوالفتح آفتاب نامداران
مظفر نام و تاج کامگاران
اگر باران نباشد در بهاران
سرشگ و آه من بس باد و باران
جهان را بس بود نالیدن من
اگر بلبل ننالد در بهاران
سحرگه بانگ من بشنو ز مطرب
[...]
همه سیمین بر و زرین سواران
پری رویان و پروین گوشواران
زلبهای چو بسد در فروشان
ز گیسوهای مشکین مشکباران
بگاه عشرت و بوس و تماشا
[...]
نشست آن شب به نوشانوش یاران
صبوحی کرد با شب زنده‌داران
بدارش برکشیدند سنگساران
همی کردند هر سو سنگباران
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.