بهار و باده و روی نگار خوش باشد
نوای بلبل و بانگ هزار خوش باشد
نگار موی میان در کنار، وقت صبوح
کنار سبزه، میان بهار خوش باشد
شراب در سر و مطرب حریف و ساقی مست
نگار در بر و گل در کنار خوش باشد
بهار خرم و جام شراب و نغمه ی چنگ
چگونه بی رخ آن غمگسار خوش باشد
هر آن کسی که چو من بلبل گلی گردد
اگر خورد ز غمش زخم خار خوش باشد
ز مشک بر ورق روی همچو برگ گلش
محقق است که خط غبار خوش باشد
میان مجلس اغیار و گفتگوی رقیب
اگر کرشمه کند چشم یار خوش باشد
به مجلسی که کشم جام زهر چون حیدر
ز دست او چو می خوشگوار خوش باشد
جفا و جور کش ای ناتوان که بر بنده
جفا و جور خداوندگار خوش باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ زیباییهای بهار و لذتهای زندگی است. شاعر به وصف خوشیهای ناشی از بهار، میپردازد و در کنار بلبل و گل، از باده و میگساری یاد میکند. او به جذابیتهای نگار و لحظات خوش آن اشاره دارد و میگوید که همه این لذتها بدون روی محبوب، رنگی نخواهد داشت. همچنین، زخمهای عشق و غم را طبیعی میداند و به اهمیت این تجربیات در زندگی اشاره میکند. در نهایت، شاعر به نوعی تسلیم در برابر عشق و دشواریهای آن نیز اشاره میکند.
هوش مصنوعی: بهار، شراب و چهرهی زیبا خوب و دلپذیر است، و آواز بلبل و صدای هزار جشن نیز دلنواز و خوشایند است.
هوش مصنوعی: دختر زیبایی که مویش را در کنار صورتش بزیبا گیسو کرده است، در وقت صبح بهاری، در کنار سبزه بسیار دلانگیز و خوشایند است.
هوش مصنوعی: لذت نوشیدن شراب و داشتن یک نوازنده همراه، در کنار معشوقی سرمست و گلی که در کنار است، بسیار خوشایند و دلنشین است.
هوش مصنوعی: بهار زیبا و نوشیدن شراب و آواز چنگ چگونه میتواند بدون چهره آن محبوب غمگسار خوشایند باشد؟
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند من، بلبلی شود و با گل به سر و کار داشته باشد، اگر از غمهایش زخم خاری هم بخورد، این درد برای او خوشایند خواهد بود.
هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی و لطافت خطی اشاره دارد که از جوهر مشکی بر روی کاغذ نوشته شده و مانند گلبرگ است. این خط به قدری زیبا و دلانگیز است که میتواند به عنوان غباری خوشبو و دلپذیر توصیف شود.
هوش مصنوعی: در جمع افرادی که برای ما غریبند و در حال صحبت با رقیب هستیم، اگر چشم محبوب با ناز و کرشمه به ما نگاه کند، این بسیار دلانگیز و خوشایند خواهد بود.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به یک مجلسی اشاره دارد که همانند حضرت علی (ع) با قدرت و شجاعت خود در برابر مشکلات و ناملایمات قرار میگیرد و به دنبال آن، حتی با وجود تلخیهایی که ممکن است وجود داشته باشد، همچنان لذتبخش و خوشایند است. اشاره به جام زهر به عنوان یک نماد از سختیها و چالشهاست که در عین حال نمیتواند از جذابیت و شیرینی مجلس بکاهد.
هوش مصنوعی: ای ناتوان، تحمل کن سختیها و بیرحمیها را؛ چون سختی و ظلمی که بر تو روا میدارند، بر بنده خداوندی میتواند خوشایند باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.