|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روزگاریست، عقل می کوبد
کنج آسایش اختیارکنم
در به روی جهانیان بندم
کنج آسایش اختیارکنم
سفر دور مرگ، نزدیک است
فکر سامان آن دیار کنم
زر داغی، کنم به کیسهٔ دل
گهر اشک در کنار کنم
دست از خوان آرزو بکشم
به همین خون دل مدار کنم
عشق بازی به خویشتن فکنم
ترک یاران بدقمارکنم
تنگم از شهر، رو به کوه آرم
خانه در سنگ، چون شرار کنم
لیک چون کارها به دست خداست
نتوانم به خویش کار کنم
زین سپس فرصت از خدا طلبم
دیده در راه انتظار کنم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به نکوهش روزگار خود می‌پردازد و از ناامیدی و دشواری‌های زندگی سخن می‌گوید. او به عقل خود می‌گوید که باید در آرامش و دور از دیگران زندگی کند، در حالی که سفر به سوی مرگ را نزدیک می‌بیند. احساس می‌کند که باید از آرزوهایش دست بکشد و به عمق درد دل خود بپردازد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که کارها به دست خداوند است و تنها می‌تواند در انتظار فرصتی از او باشد.
هوش مصنوعی: زمانی است که عقل به من می‌گوید باید در جایی آرام و آسوده قرار بگیرم و فکر کنم.
هوش مصنوعی: من درهای دنیا را می‌بندم و در گوشه‌ای از آرامش زندگی می‌کنم.
هوش مصنوعی: سفر طولانی به سوی مرگ نزدیک است و من به فکر آماده کردن خود برای آن سرزمین هستم.
هوش مصنوعی: از دردی که در دل دارم، اشک‌هایم را در دل جمع می‌کنم و به مانند جواهراتی گرانبها در کیسه‌ای نگه می‌دارم.
هوش مصنوعی: به خاطر درد دل و آرزوهایی که در سر دارم، از امیدهایم دست می‌کشم و باید با این حال کنار بیایم.
هوش مصنوعی: من به عشق خودم مشغول می‌شوم و از دوستان بد و بی‌وفا فاصله می‌گیرم.
هوش مصنوعی: مکانی که می‌خواهم انتخاب کنم، دور از شلوغی شهر است. دوست دارم در دل کوه سنگی خانه‌ای بسازم، تا بتوانم از فکر و احساسات خود شعلۀ عشق و شور را به وجود آورم.
هوش مصنوعی: اما از آنجا که همه امور به دست خداست، نمی‌توانم به تنهایی اقدامی انجام دهم.
هوش مصنوعی: از این پس از خداوند درخواست می‌کنم که فرصتی به من عطا کند و چشم به راه انتظار می‌نشینم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خاک بر فرق اعتبار کنم
خنده بر وضع روزگار کنم
گله تا حشر اگر زیار کنم
شرح یک شمه از هزار کنم
چاره ی یأس شد زو عده ی وصل
تا چه با درد انتظار کنم
روزگارم سیه تو کردی و من
[...]
خاک بر فرق اعتبار کنم
خنده بر وضع روزگار کنم
هم نه آزادیئی که کارکنم
خوبش را صاحب اعتبارکنم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.