کوروش در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۴۱ در پاسخ به پارسا دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۹۹ - گفتن عایشه رضی‌الله عنها مصطفی را علیه‌السلام کی تو بی مصلی به هر جا نماز می‌کنی، چونست؟:
وسواس یعنی شک و شبهه داشتن و بد دل بودن که در نهایت به حسادت ختم میشه
آن کسی کش مثل خود پنداشتی
زان سبب با او حسد برداشتی
و در بیت آخر هم میگه مری و هم سری نکن یعنی تو با اونا خودتو برابر ندون وگرنه سرتو به باد میدی
احد در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۰:
سلام
به نظر من بیت آخر این طور خواننده شود.
خامش کنیم و خاموشی هم، مایه دیوانگی است
این عقل باشد کاتشی در پنبه ای پنهان کنیم؟
درست تر است
فرشاد روو در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۵:
یوسف ثانی که حافظ میگوید دقیقا اشاره به امام زمان دارد
احد در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۸:
سلام و عرض ادب به همه عزیزان و اهل فرهنگ و ادبیات فاخر فارسی
نسخه ای از غزلیات شمس با مقدمه مرحوم استاد فروزانفر دارم.
در جلد اول صفحه ۵۴۸ذیل غزل ۱۳۵۵ (همین غزل) اشاره به حدیثی شده از حضرت ختمی مرتبت (ص) که فرمود« در شب اسرا که به آسمان میرفتم، قطره ای از عرق بدن من (از شدت حرارت آن سفر روحانی) به زمین چکید « فنبت کنه الورد» از آن عرق گلی رویید (شاید همان گل سرخ و به تعبیری گل محمدی باشد) «فمن آراد آن یشم رایحتی، فلیشم الورد.» هرکه خواهد بوی مرا استشمام کند آن گل را ببوید. اینجاست که مولانا فرمود «اصل و نهال گل عرق لطف مصطفاست»
کیان انوری زاده در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۰۰ دربارهٔ قطران تبریزی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۱۳ - در زلزلهٔ تبریز و مدح ابونصر مملان:
سلام
من صوتی این شعرو از کجا میتونم پیدا کنم ؟
علیرضا کریمی در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۵۲ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:
کام همه دنیا را بر هیچ بنه سعدی چون با دگران باید پرداخت به ناکامی یعنی:
برای آرزوها و کامیابی های دنیوی ارزشی قائل نشو چون در آخر کار باید همه این کامیابی ها را باید به دیگران واگذار کنی و ناکام از دنیا بروی.
همایون در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳۳:
از غزل های تقلیدی و بی ارزش و سست است که به دوران پیش از بیداری و آشنایی با شمس بر میگردد که خوشایند عرفان دولتی سلجوقی بوده است برای خودنمایی در برابر دین خلفایی و آخوندهای مذهبی
همایون در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۵:
غزلیات شمس مانند معجزه دم عیسی که مرده را زنده میکند میخواهد شمس را زنده جاوید کند و موفق میشود
شمس را از او گرفته اند و کشته اند ولی شمس هرگز برای جلال دین نمیتواند نباشد
او اراده میکند که شمس را دوباره زنده کند و کنار خود بیاورد، از همه چیز از همه حال و از همه واژه ها و لحظه ها برای این کار سود میبرد و عرفان تازه ای خلق میشود که نام شمس بر صدر آن میدرخشد و سماع تازه ای پدید می آورد که نام شمس را باز میگوید و حال و وصال شمس را برپای میدارد
ثریا کهریزی در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۷:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین میکند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل:
در اینجا مولانا به بینهایت زیبایی و در قالب این مثال شعری مسئله ی "تمثیل" و "وحی" و "مثال" و "مثل" را تفسیر و تشریح می نماید.
سید محسن در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۰۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۴۱ - مراد طلبیدن خسرو از شیرین و مانع شدن او:
درود بر ادیبان==برای جناب حامد نامی--میفرماید زمانی که یار انسان به زبان میگوید نه ولی واقعا علاقمند است به صد جان ارزش دارد
سید محسن در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۰۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۴۱ - مراد طلبیدن خسرو از شیرین و مانع شدن او:
درود بر ادیبان--بیت 29 سگان شاه را ----درست است====بیت65 زچاهی خیمه بر عیوق می زن -----درست است
احمد خرم‌آبادی‌زاد در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۵۵ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۶۳ - نامهٔ سوم اندر بدل جستن به دوست:
با توجه به یادداشت ارزشمند مربوط به نسخه گاخاریا و نیز، کل متن این بخش، واژه «چَک» در بیت شماره 41 به معنی «خط» می‌باشد.
آیلین جعفری در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۳۶ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۵ - ارباب زمستان:
خیلی هم زیبا👌
واقعا لذت بردم
محمدحسین یوسفی mhh.yousefi@gmail.com در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۴:
با سلام
این مصرع چقدر جالب است:
"گه خمش بودن و گه گفت مواسا چه خوشست"
M J در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۵۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۴:
محض رضای س*گ یک نفر لطف کنه زیبا معنی کنه این دو بیت رو .
Mahmood Shams در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۹:
اللهم عجل لولیک الفرج 🙏🙏🙏
انشالله زنده و بینا باشیم و ببینیم رخ جان جهان را و مژده رسیدن یار و دلدار به گوش جهانیان برسانیم بانگ و فریاد برآریم که
بیایید بیایید که دلدار رسیده است
و انشالله یار باشیم نه سربار و عاقبت بخیر شویم
خداوندا 🙏🙏🙏
علیرضا غلامی در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۱۰ دربارهٔ کسایی » رباعیها » تیغ خورشید:
به نظر بنده معنی واژه ی "نهشته" نگذاشته است.
شعر تربت جام Shearjam.blogfa.com در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۰۴ در پاسخ به عبدی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
در اینجا باید ابتدا حافظ و سپس شیخ جام را درست شناخت. اولا حافظ مخالف زهد ریایی بوده نه هر نوع زهدی. ثانیا شیخ جام کسی نبوده که به زهد ریایی دچار بوده باشد. در مصراع اول بیت آخر آمده:
حافظ مرید جام می است ای صبا برو
اینجا حافظ جام می را به عنوان اشاره به ایام جوانی شیخ احمد جامی ذکر کرده است. شیخ جام در جوانی عیاش و خوشگذران بوده و در همان جوانی یکباره متحول می شود و به عرفان روی می آورد و چندین اثر نفیس هم از خود مانند انس التائبین، کنوز الحکمه، رساله سمرقندیه و... بجای می گذارد.
در مصراع دوم نام شیخ جام را ذکر می کند و رسما خود را بنده و مرید وی می داند و این نکته را می گوید که حتی شیخ جام هم با آن مرتبه ی والا باده نوش بوده است و این با دیگر مفاهیم ابیات منافات ندارد.
الهه کریمی در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۴۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۷ - در بیان آنک صفا و سادگی نفس مطمنه از فکرتها مشوش شود چنانک بر روی آینه چیزی نویسی یا نقش کنی اگر چه پاک کنی داغی بماند و نقصانی:
بسیار زیبا
محمد علی کبیری در ۲ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۲: