علی در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۵۰ در پاسخ به فرهود دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۱:
دل و کشورت جمع و مامور باد
ز ملکت پراکندگی دور باد
شیراز و توس دو منطقه ی ارزشمند ادبی
نیما در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۳۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵:
رحمت بر پدر و مادرت!
همیرضا در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:
دکتر رضا ضیاء در شرح صوتی این غزل (حوالی دقیقهٔ ۱۳) اشاره میکنند که دولتشاه در تذکرة‌الشعرا این بیت را به انوری نسبت داده است (اینجا) که به نظر ایشان نسبت ناموجه و نادرستی است.
ماهان در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۵۷ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۹ - در وصف بهار و مدح خواجه علی‌بن محمد:
محمد راستگو در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۳۴ در پاسخ به Dr Gharib دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۰:
ابتدا بیت را درست بخوانید! «چون» اشتباه است و وزن بیت را به هم میریزد. «چو» صحیح است و همچنین علامت سوالی که در ابتدای مصرع اول قرار داده‌اید چنان اشتباه ابتدایی و مضحکی است که نمیتوان این غلط را توضیح داد و اما دوما ایرادی که به دیگران و ایرانی وارد کردید دقیقا و تحقیقا ایراد شخص شماست که متاسفانه سعی دارید دیدگاه و عقیده شخصی خودتان را با تعصب بی جا بر مفهوم شعر تحمیل کنید. این بیت که یکی از ساده ترین ابیات دیوان حافظ است و شما در معنی کردن آن عاجز ماندید را در مدارس، دانش آموزان به راحتی به طور صحیح معنی و تفسیر میکنند. اگر به اصل مفاهیم عرفان اعتقاد ندارید هیچ ایرادی به شما وارد نیست ولی در این صورت دیگر نمیتوانید با این طرز تفکر راجع به ادبیات عرفانی نظر دهید پس لطفا نظر شخصی خود را در ذهن خود نگاه دارید و همچنین با ادبیات سخیف هموطنان ایرانی را به تمسخر نگیرید زیرا اگر بنا به تحقیر و تمسخر باشد با توجه به معنی و تعبیر شما از این بیت بسیار ساده قطعا شما سزاوار تر از هرکس دیگر هستید.
محمد راستگو در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۱۶ در پاسخ به ۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۰:
جناب هشت این وظیفه و در توان دیگران نیست که خدای آسمانی رو برای شمای زمینی بشناسانند و خودتان باید به دنبال این مساله بروید و این گوهر را به افراد سرکش و بهانه جو نمیدهند و کسانی میتوانند پروردگار بشناسند که پروردگار آنها را لایق شناخت خود بداند. تنها کمکی که از دست دیگران برای شما بر می آید این است که به شما توصیه کنند از منیت خود خارج شوید.
محمد راستگو در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۴۴ در پاسخ به دكتر امين كيخا دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۷ - کاوهٔ آهنگر و درفش کاویانی و ساخته شدن گرز گاوسر:
دکتر جون خیلی جالب بود مخصوصا نحوه بیانتون
محمد راستگو در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۳۹ در پاسخ به آرش رضائی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۵ - کشته شدن گاو برمایه:
کاملا باهاتون موافقم. ابدا هوش مصنوعی نمیتونه اشعار اصیل فارسی رو درک کنه تا بخواد ترجمه کنه و گنجور باید این بخش رو علاوه بر معانی و تفاسیر برخی کاربران که با توجه به تعصب و دیدگاه و هرچیز دیگر شخصی خودشون انجام میدن رو حذف کنه. این تفاسیر و مفهوم سازی ها با عقاید شخصی مخصوصا در ادبیات عرفانی در این سایت واقعا آزار دهنده هست.
سفید در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:
من جرب المجرب حلت به الندامه
محمد راستگو در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۰۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۶ - شانزده‌سالگی فریدون و آگاهی او از گذشته و سرنوشت پدرش:
در بیت اول
چو بگذشت بر آفریدون دو هشت
ز البرز کوه اندر آمد به دشت
صحیح است.
سید مسعود صمصامی در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۴۹ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴:
هیچ کس این قسمت را توضیح نداده است «««مودت اهل صفا، چه در روی و چه در قفا، نه چنانند کز پشتت عیب گیرند و نه پیشت بیش میرند.»»»
این جمله یعنی اینکه؛؛ خلوص و ارادت و دوستی اهل مروت خوبان چه در روی در رو و چه در پشت سرت آن چنان نیست پشت سرت هزار عیب و ایراد بگیرند و جلوی رویت قربان صدقه آت بروند و پیشمرگت شوند
سید مسعود صمصامی در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۵۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴:
آقای الیوت، اندرسون، پس در کتاب بینوایان هم که آن کشیش به آن دزد کمک کرد تا شعمدانهای دزدی را به ژان واژان ببخشد اشتباه کرده و به استمرار دردی کمک کرده است. در صورتی که آن کشیش با گذشتش به تربیت یک انسان خوب و فداکار و پرتوان کمک کرد.
سید مسعود صمصامی در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۴۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۶:
تقریبا اکثر کسانی که نظر داده اند و حتی ان کسی متن اصلی را تفسیر کرده است ، بر داشت اشتباهی از واژه ( ارادت) داشته اند.
اینجا ارادت به معنای احترام و توجه و برای جلب توجه نیست، بلکه در این معنا ، ارادت به معنی این است که غذا کمتر از آنچه میل و اراده اش بود تناول کرد...
AliKhamechian در ۱ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۱۴ در پاسخ به Khishtan Kh دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰:
اینهمه ایراد وزنی این دیگه چیه؟
علی در ۱ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۵۷ در پاسخ به فرهاد دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲:
موافقم
علی در ۱ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۵۶ در پاسخ به افسانه چراغی دربارهٔ رودکی » مثنوی‌ها » ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه » بخش ۳۲:
سلام، داستان شخصی هست که مقداری آهن به یکی امانت میده و از شهر میره بیرون و بعد از مدتی برمیگرده، بعد که آهن هاشو میخواد طرف بهش میگه آهناتو موش خورد، اونم میره بچشو میدزده و بعد از پرس و جو بهش میگه من بچتو دیدم، باز داشت اونو میبرد و.... آهن هاشو میگیره و بچرو پس میده
خشم شب در ۱ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۰۵ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۱:
به نظر می‌رسد «سگ به دریای هفتگانه مشوی» درست‌تر باشد، چرا که در مصرع بعد این‌چنین استدلال می‌کند که «که چو تر شد پلیدتر باشد».
فاطمه یاوری در ۱ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۵۷ در پاسخ به AliKhamechian دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
متشکرم.
آصف در ۱ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۲۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱:
یکی از اندوهان بزرگ این است که ما در شعر معاصر فارسی ، دو بانوی بزرگوار و دو شاعره خوش قریحه با طبعی نقاد و ذوقی وقاد را که در دو شیوه متفاوت سخن می‌گفتند اما هر کدام در شیوه خود از بهترین‌ها بودند را بسیار زود از دست دادیم. اگر پروین و فروغ بیشتر عمر می‌کردند، ادبیات معاصر فارسی بسیار غنی‌تر بود و هم درخشش بانوان بر تارک سپهر ادب فارسی بیشتر، البته که در همان مقدار کم زندگانی محتوای بسیار عمیق و غنی خلق کردند.
بانو پروین اعتصامی در قصیده سرایی به اقتفای حکبم ناصر خسرو رفته بود و البته از این معبر به نیکی گذر کرده بود، همین قصیده به اقتفای قصیده فخیم ناصر خسرو است که گوید :
ای روی داده صحبت دنیا را
شادان و برفراشته آوا را
پروین در قصیده سرایی زبانی به روانی آب جاری و در شیرینی کلام به عذوبت آب سرچشمه می‌ماند و همچنان طراوت و شیوایی و شادابی دارد.
دریغ که این خاک هنر پرور دیگر بانوانی همچون این دو بانو هنوز نزاده است.
کسانی که امروز اهل سرودن شعرند بی شک باید آثار این هر دو بانوی ادب معاصر پارسی را درک کنند.
نسترن م در ۱ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰۷: