آرش ثروتیان در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۵ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۹:

پنیر صدق بگیر و به باغ روح بیا

که ما بلی تو را باغ و بوستان کردیم

معنی و مصداق «پنیر صدق» در هیچ کدام از فرهنگها یافت نشد. ظاهراً تناسبی هم با موضوع ندارد. 
بنده احتمال می دهم  «پذیر صدق» بوده که در کتابت آن ذال به یا چسبیده و در استنساخهای بعدی ، پذیر تبدیل به پنیر شده است. 
از این گونه پیش آمدها در نسخ قدیمی ناممکن نیست و مصادیق دیگر می توان یافت.
آرش ثروتیان
5 شهریور 1400

 

آرش ثروتیان در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۵ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳۷:

مگر آنکه چنین تلفظ کنیم:
صرفهِ یْ برد، نه خودْ من صرفهِ یْ بَرم از او

حافظ اکبری در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۵ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۳۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » گلهٔ یار دل‌آزار:

من همیشه میومدم گنجور چند بیتی شعری میخوندم و میرفتم

اما این شعر باعث شد من اکانت درست کنم تا بتونم نظر بدم

خیلی غم انگیز و زیبا هس...

 

گر ز آزردن من هست غرض مردن من

مردم ، آزار مکش از پی آزردن من

بیشتر به خود ماست که چگونه ببینیم ، در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۵ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۳۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۶:

در واقع سعدی خواست ما بفهمیم که این کار چه بر سر زهد و تقوایی ما میآورد 

زهرا ناصری در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۵ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۵۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۲۳:

لطفا فایل صوتی این شعر رو هم اضافه کنید

امیرالملک در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۶ دربارهٔ رودکی » مثنوی‌ها » ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه » بخش ۵۹:

یعنی ابله و فرزانه یکی اند.

تماشاگه راز در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:

شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالی

شرح غزل شماره ۴۲۶: از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه

این بشر (فرشید ربانی) در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ هلالی جغتایی » غزلیات » شمارهٔ ۴۸:

بسیار زیبا بود 👌👌👌👌👌👌

فاطمه زندی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۵۲:

درود 

خدا قوت خدمت دست اندرکاران بزرگوار 

حاشا ز سواری که بود عاشق این راه 

که بانگ سگ کوی دلش را بتپاند

کسی که عاشق راه حق و حقیقت است ..مگر میشود بانگ سگان کوی او ،بترساندش ..بنابراین انسان عاشق ثابت قدم است..و بیدی نیست که از این بادها بلرزد..

حق یارتان 

افشین در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۲۴:

به نظر میاد از زبان خداوند سخن می گوید.

حمید رضا۴ در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۵:

در این رباعی «جام» نسلِ انسان است و «عقل» نمادِ انسانِ عاقل.

می گوید انسانِ عاقل، نسلِ انسان را تحسین می کند و با آن با مهر و عشق برخورد می کند.

اما آفریننده این انسانِ لطیف را خلق می کند و باز نابودش می کند.

خیام در چندین رباعی نشان داده که واهمه ای به ابراز احساساتش و یا ابراز خشم به آفریننده برای ساختن جهانی پر از درد نداشته. 

اما خیامِ «عاقل» عاشقِ نسلِ انسان بود و بر خلاف دیگر سرایندگان، حتی با مخالفینش با نرمی برخورد می کرد.

کوروش در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۴۲ در پاسخ به ناشناس دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۲۱ - حکایت دختر حاتم در روزگار پیغمبر (ص):

این حرف شما مثل اینه که کلیله و دمنه رو بخونید بعد بگید نمیدونستم

گرگ و روباه و شتر هم حرف میزنن ! لابد نویسنده مشکل روانی داشته !

آدم عاقل از داستان نتیجه میگیره دنبال این حواشی نباشید

کوروش در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۲۷ در پاسخ به امیر دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:

بشکیبد درسته

یعنی اسب چوبی دردش نمیاد و تحمل میکنه تازیانه رو

کوروش در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۲۶ در پاسخ به علی رمضانی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:

ز آب رو باید زاب بخونید تا وزنش درست شه

کوروش در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۲۵ در پاسخ به merce دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:

چرا رو مرسده بودن خیلی تاکید دارید ؟

همایون سلیمانی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۰۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:

درود،

استاد ناظری در آلبوم گل صد برگ، مصراع اول بیت دوم و مصراع دوم بیت چهارم را به ترتیب، به صورت زیر می خواند:

سر به بازار قلندر بر نهم    ...

...    توبهٔ تزویر می‌باید شکست

 

فکر می کنم استاد ناظری اشتباه می خوانند و درست مصراع اول بیت دوم هم به همین صورت است؛ یعنی «در نهم»، و در اینجا «در» متمم فعل «نهادن» است. اگر «بر» متمم بود، کمی معنی عوض می شد.

 

یعنی فکر می کنم که «سر بر نهادن» به معنی گذاشتن دهد و «سر در نهادن» معنی رفتن. و در اینجا چون خواسته، رفتن است؛ پس «در نهم» درست است.

 

امیدوارم که اشتباه نکرده باشم، اگر اشتباه بود، خوشحال می شوم تصحیح فرمایید. با سپاس فراوان

kadirdemir در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۲ در پاسخ به رامین کبیری دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

اگر به طور ''نیکی به جای آر و فرصت ...'' باشد اون وقت در وزن شعر مشکل ایجاد می شود.

لیلا حاتمی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

آقا رضا صمیمانه از زحمات و دانش شما سپاسگذارم

محمدعلی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۴۹ - هنگام حبس در عزلت و قناعت و تخلص به مدح خاتم انبیاء:

غم بختی‌ای است توسن و من «بار» کاروان

از خان «به پشت» بختی توسن درآورم

فریبرز بذرگران در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۶:

سعدی در این بیت که کلاً شش کلمه ا‌ست. و به‌قدری حیرت‌انگیز این شش کلمه رو کنار هم جا داده که مو به تن آدم راست می‌شه. اون شش کلمه اینه: شهری متحدّثانِ حُسنت الا متحیرانِ خاموش. بهتر از چیزیه که در نگاه اول به نظر می‌رسه. ‏یعنی کل شهر دارن در مورد زیباییت حرف می‌زنن، جز افرادی که از شدت حیرت ساکت شده‌ن. یعنی ببین، تمام چیزی که مردم شهر در موردش حرف می‌زنن حدیث زیباییِ توست؛ اما اگه می‌بینی یه عده ساکتن، به این دلیلی نیست که به زیباییت اقرار نمی‌کنن، به این دلیله که از شدت حیرت نمی‌دونن چی بگن.