MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۰۳ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۹:
زیبا بود
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۵۹ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰:
سس ماست
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۵۷ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۲۸ - تمثیل در بیان نسبت عقل با شهود:
5 ورای عقل، طوری دارد انسان که بشناسد بدان اسرار پنهان
***
ابن عربی، طور ورای طور را قلب میداند
[یزدانپناه عسکری*]
اصالت با نیروی وادار کننده مشاهده و ادراک است
فتوحات جلد 1 ص 347
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۵۰ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹:
احسنت👏
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۴۹ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۸:
پروردگارا مرا چشم به هم زدنی به خود وا مگذار
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۴۷ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰:
رضای خدا در رضای پدر و مادر است
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۴۵ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱:
احسنت
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۴۴ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶:
قابل تأمل
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۷ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۳:
ذکر علی شفاعت
ذکر علی عبادت
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۶ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۴:
قابل تأمل
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۲ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۵:
احسنت
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۰ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶:
درود بر این شاعر که این چنین شعر های زیبایی را در باب پیامبر و اما علی (ع) سروده است
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۲۷ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۴:
اللهم صل علی محمد و آل محمد
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۲۴ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴:
در چهره ندارم ز مسلمانی رنگ
بر من دارد شرف سگ اهل فرنگ
زان رو سیهم که باشد از بودن من
دوزخ را ننگ و اهل دوزخ را ننگ
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۱۶ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۷:
به به
علی کشازرع در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰:
حافظ بیت زیر رو به نحوی سروده که هر دو معنی ازش برداشت بشه. با دو خوانش متفاوت دو معنی کاملا متضاد به دست میاد:
خم ها همه در جوش خروشند ز مستی
وان مِی که در آنجاست حقیقت، نه مجاز است
اگر بعد از حقیقت درنگ کنیم حافظ از مِی عرفانی سخن گفته است.
اما اگر بیت را به صورت زیر یعنی با درنگ پس از نه، بخوانیم معنی به دست آمده کاملا برمیگردد:
خم ها همه در جوش و خروشند ز مستی
وان می که در آنجاست حقیقت نه، مجاز است
این سِحر کلام حافظ است. ابیات بسیاری در دیوان حافظ نحوی این چنین دارند.
همان گونه که خواجه در باب ظرفیت تأویل پذیری شعر خود میفرماید:
من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست
تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی
آنچه مسلم است توجه حافظ به عنوان یک هنرمند همواره معطوف به خلق زیبایی بوده و استفاده ی حافظ از اصطلاحات عرفان و تصوف(که میراث ادبی شاعران قبل از حافظ بوده) به دلیل داشتن قابلیت بالای خلق مفاهیم و مضامین و نیز داشتن تناقضات هنری بسیار در ذات خود نه برای تولید محتوا بلکه برای هنر آفرینی بوده. چرا که تقریبا تمام مضامین و مفاهیمی که حافظ به کار برده قبلا توسط شعرای سلف استفاده شده است.
در جای دیگر در باب عدم قطعیت و نسبی گرایی شعر خود میفرماید:
حافظم در مجلسی دُردیکِشم در محفلی
بنگر این شوخی که چون با خَلق، صنعت میکنم
اگر ساقی حافظ باشد، به جام مستوران مِی حقیقت میریزد و به کام مستان مِی مجاز.
امیرالملک در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۱۱ دربارهٔ ابوالفرج رونی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱:
سه بیت اول فعل ندارد!
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۴۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۳۱ - درک وجدانی چون اختیار و اضطرار و خشم و اصطبار و سیری و ناهار به جای حس است کی زرد از سرخ بداند و فرق کند و خرد از بزرگ و طلخ از شیرین و مشک از سرگین و درشت از نرم به حس مس و گرم از سرد و سوزان از شیر گرم و تر از خشک و مس دیوار از مس درخت پس منکر وجدانی منکر حس باشد و زیاده که وجدانی از حس ظاهرترست زیرا حس را توان بستن و منع کردن از احساس و بستن راه و مدخل وجدانیات را ممکن نیست و العاقل تکفیه الاشارة:
درک وجدانی به جای حس بود
***
[غلامرضا فیاضی]
هر انسانی مصداق علم را در درون خود بهصورت حضوری وجدان میکند، مفهوم عام علم انتزاع میگردد.
[یزدانپناه عسکری]
وجدان توحیدی یگانگی با وجودوجدان همسویی و نور آگاهی و درک حضوری در درون هر انسانی است و ثانوی به آن انتزاع مفهوم عام علم.
افزایش نور آگاهی موجودات در همسویی و یگانگی با وجود، وجدان توحیدی است.
یوسف شیردلپور در ۳ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۴۵ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۲۲:
واقعاً گاهی بیش از هزاران غم را بدوش میکشیم اجرای خصوصی استاد جان جانان خسروخوبان شجریان وموسوی دارد آذرستون 💞
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۰۴ دربارهٔ رضاقلی خان هدایت » تذکرهٔ ریاض العارفین » فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین » بخش ۵۰ - مظفر کرمانی قُدِّسَ سِرُّه: