با مردم روزگار، کمجوشی به
گر هوش تو اند خلق، بیهوشی به
از هرچه نه یاد حق، فراموشی به
وز هرچه نه ذکر اوست، خاموشی به
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با مردم روزگار، کمجوشی به
گر هوش تو اند خلق، بیهوشی به
از هرچه نه یاد حق، فراموشی به
وز هرچه نه ذکر اوست، خاموشی به
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به نوعی زندگی و ارتباط با مردم اشاره میکند. او میگوید که در زمانهای که مردم به حالت بیخبری و بیهوشی هستند، نباید به آنها روی بیاورد. انسان باید از هر چیزی که یاد خدا را فراموش کند و از ذکر او دور باشد، فاصله بگیرد. در واقع، شاعر به اهمیت یاد خدا و حفظ ارتباط با او در زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: با مردم زمانهات کمتحرک باش، چون اگر خیلی فعال باشی، دیگران به خاطر زیرکی و هوش تو، بیخبر خواهند ماند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که به یاد خدا نیست، فراموش میشود و هر چیزی که به ذکر او مربوط نیست، سکوت به همراه دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مجذوب تو را به سایه همدوشی به
یعنی که فتادگی و بیهوشی به
جز مرگ به هر غمی فراموشی به
جز گریه ز هر چه هست خاموشی به
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.