دعوی لبت دمی که به مرجان کند در آب
جای گهر به چشم صدف جان کند در آب
چشمت اگر ز بند صورت فتد به بحر
دلی ز یک نگاه چه طوفان کند در آب
روشن کنند از تو صدف‌ها چراغ دل
عکس رخت چو عزم چراغان کند در آب
دریا زند چو فاخته از بال موج پر
سرو قدت چو جلوه مستان کند در آب
چون بگذرد حدیث تو امشب به روی بحر
شورش حباب را چو نمکدان کند در آب
نه جرعه‌ای به خسته‌دلان ده چو می خوری
بس درد را که لعل تو درمان کند در آب
بی دام نیم قطره نماند در این محیط
زلفت گهی که سلسله‌جنبان کند در آب
دارد یگانه گوهر مقصود را به کف
خود را شناوری که به قربان کند در آب
قصاب از جگر کشی آهی که چون حباب
خوبست خانمان تو ویران کند در آب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و جاذبه‌های پرطراوت عشق می‌پردازد، جایی که لبان معشوق به مرجان تشبیه می‌شود و چشمان او می‌تواند دل‌ها را طوفانی کند. تصاویری از دریا و صدف به کار رفته که نشان‌دهنده روشنایی و جذابیت عشق است. شاعر اشاره می‌کند که نگاه معشوق می‌تواند گرد و غبار حباب‌ها را به هم بریزد و جاذبه و دل‌انگیزی او باری دیگر زندگی را به شور می‌آورد. همچنین، با استفاده از تصاویری از شراب و زلف، به تأثیر خاص وجود معشوق بر دل‌خستگان اشاره می‌کند و بر ویرانی ناشی از عشق تسلط دارد. در پایان، شاعر با تلخی از درد و رنج ناشی از این عشق به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: سخن زیبای تو در کنار لب‌هایت، مانند دمی است که به مرجان می‌رسد. در حالی که آب مملو از گوهرهاست، چشمان صدف هم جان خود را در آب قرار می‌دهند.
هوش مصنوعی: اگر چشمان تو از قید ظواهر دنیایی رها شود و به عمق دل نگریست، فقط با یک نگاه می‌تواند در دل آب، طوفانی به راه بیاندازد.
هوش مصنوعی: صدف‌ها از محبت تو روشنایی دل را فراهم می‌آورند، همان‌طور که تصویر تو زمانی که در آب می‌افتد، می‌خواهد نور و زیبایی را به نمایش بگذارد.
هوش مصنوعی: دریا به مانند فاخته از بالای موج آواز می‌خواند و قد بلند تو همچون زیبایی‌های مست‌کننده‌ای در آب منعکس می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی داستان تو امشب بر موج‌های دریا بگذرد، حباب‌ها مانند نمکدان در آب خواهند بود.
هوش مصنوعی: به دل‌های خسته و اندوهگین نه حتی یک قطره نوشیدنی بده، چون وقتی می‌نوشی، دردها را به خاطر بیاور. فقط نگین زیبای تو می‌تواند در آب آنها را درمان کند.
هوش مصنوعی: در این دنیا که زلف تو به دورش پیچیده، هیچ قطره‌ای بی‌دام نمی‌ماند. گاهی زلفت مانند یک حرکت‌دهنده در آب، جنب و جوش دارد.
هوش مصنوعی: شخصی گوهر باارزشی را در دست دارد و آماده است تا آن را در آب فدای کسی کند.
هوش مصنوعی: قصاب با کارش در دل خودش حسرتی دارد که مانند حباب به نظر زیبا می‌آید، اما در واقع می‌تواند خانه و زندگی تو را بر ویران کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.