|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای مهر دل‌فروز گل روی کیستی
وی ماه نو نمونه ابروی کیستی
رم می‌کنی ز سایه مژگان خویشتن
ای از حرم برآمده آهوی کیستی
عطر عبیر گرد جهان را گرفته است
باز ای صبا روان ز سر کوی کیستی
تا صبح همچو شمع ز حیرت گداختم
ای شام تیره حلقه‌ای از موی کیستی
از خود خبر نباشدم ای دل ز من مپرس
مجروح تیر غمزه ابروی کیستی
بهر قصاص پرورشت می‌دهد شبان
قصاب گوسفند سر کوی کیستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌های محبوبی می‌پردازد که در عین جذابیت، باعث حیرت او شده است. او از تماشای چهرهٔ دل‌فروز محبوب و ابروی چون ماهش شگفت‌زده است و در عین حال، از غم و بی‌خبری خویش از خود می‌گوید. احساسات عمیق و حالاتی چون شمعی گداخته در زوال شب را توصیف کرده و در نهایت به سراغ قصابی می‌رود که در کوی معشوقه‌اش نشسته و در انتظار می‌ماند، به نوعی از قصاص عاطفی عشق سخن می‌گوید. این غزل تندیس زیبایی و غم عشق را با زبانی دل‌نشین به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: ای روشنای دل و شادی‌بخش، بانوی زیبا کیستی؟ تو همچون ماه نویی، با ابروهای زیبا، کیستی؟
هوش مصنوعی: تو از زیر سایه مژه‌هایت فرار می‌کنی، ای آهوی زیبا که از حرم بیرون آمده‌ای، کیستی؟
هوش مصنوعی: عطر خوش بوی عبیر تمام دنیا را پر کرده است. ای باد، از کجا می‌آیی و چه کسی را به یاد می‌آوری؟
هوش مصنوعی: من تا صبح مانند یک شمع از حیرت ذوب شدم، ای شب سیاه، این حلقه موی کیست؟
هوش مصنوعی: از حال و روز خودم خبری ندارم، پس ای دل، از من چیزی نپرس. من زخمی شدم از تیر غمزه‌ای که تو به من زده‌ای.
هوش مصنوعی: در اینجا بیان می‌شود که در دنیای مادی و اجتماعی، سرنوشت و تربیت افراد تحت تأثیر جبر و شرایط پیرامون آنها قرار دارد. شبان، به عنوان ناظر زندگی گوسفند، بر اساس نیاز خود و برای ادامه حیات، به تربیت و پرورش آنها می‌پردازد. در حقیقت، هر فرد در این جهان مانند گوسفندی است که به وسیله عوامل مختلف و شرایط محیطی شکل می‌گیرد و مشخص می‌شود که در کجا قرار گرفته و چه نقشی دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
در خانه که‌ایّ و به پهلوی کیستی
بهر تو مانده بر سر زانو هزار سر
تا سر نهاده بر سر زانوی کیستی
از حسرت نظارگیان باخبر نه‌ای
[...]
ای سرو مایل قد دلجوی کیستی
خم گشته از تصور ابروی کیستی
چون غنچه سر به جیب تفکر نهاده یی
چون گل دریده پیرهن از بوی کیستی
هر سو چو باد صبحدم آشفته می روی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.