بندهٔ او من و او خدای منست
من برای وی و او برای منست
مقصد اصلی ندای کنم
سایر خلق چون صدای منست
هادی این رهم صلا بزنید
هر کرا پیرو هدای منست
میروم بر براق عشق سوار
قبهٔ آسمان درای منست
پیشوا و امام قافله ام
همهٔ خلق در قفای منست
آفتاب سپهر امر منم
خلق را نور از ضیای منست
فلک از های و هوی من در رقص
در ملک نیز های های منست
هر چه در عالم کبیر بود
جمله در جبّه و ردای منست
آفرینش اگر کلان ور خرد
همه در سایه لوای منست
زیر این قبه نیست خانهٔ من
عرصهٔ لامکان سرای من است
غربت افکنده است بر خاکم
صدر ایوان عرش جای من است
سرو پرواز لامکان دارم
کره چرخ بند پای من است
چون شدم گرم این سخنها گفت
با من آنکس که رهنمای من است
فیض بس زین بلند پروازی
این صفتهای اولیای من است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عکسی صمیمی و عمیق از رابطه خود با خدا سخن می‌گوید. او خود را بنده‌ای می‌داند که در هر حرکتی، خدا او را راهنمایی می‌کند و به او هدف می‌دهد. او عشق را چون مرکبی می‌بیند که بر آن سوار است و با این عشق، به آسمان‌ها و مراتب بالای هستی دست می‌یابد. در این سفر روحانی، او مظهر نور و هدایت است و تمام خلق را در پی خود می‌بیند. شاعر همچنین به حس غربت اشاره می‌کند و در عین حال، خانهٔ واقعی خود را در عرصه لامکان درنظر می‌گیرد، جایی که به او امکان پرواز و تعالی می‌دهد. او با اشاره به مقام اولیای الهی، خود را در این مسیر بلندپروازانه سهیم می‌داند.
هوش مصنوعی: من به او تعلق دارم و او معبود من است. من برای او زندگی می‌کنم و او نیز برای من وجود دارد.
هوش مصنوعی: من هدفم این است که ندا و فریاد من، همچون صدای دیگران، مورد توجه قرار گیرد و در میان آنها شنیده شود.
هوش مصنوعی: ای کسانی که در مسیر هدایتم قدم گذاشته‌اید، به ندای من پاسخ دهید و پیرو من باشید.
هوش مصنوعی: من به عشق سوار بر اسبی نورانی میروم، و قبهٔ آسمان در اختیار من است.
هوش مصنوعی: من راهنمای قافله‌ای هستم که همه مردم در پی من حرکت می‌کنند.
هوش مصنوعی: من منبع نور و روشنایی هستم و تمامی موجودات از نور وجود من بهره‌مند می‌شوند.
هوش مصنوعی: جهان به خاطر ناله‌ها و سر و صدای من در حال رقص و جنب و جوش است. صدای من به حدی بلند و تاثیرگذار است که در همه جا شنیده میشود.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در جهان بزرگ وجود دارد، همگی در پوشش و لباس من نهفته است.
هوش مصنوعی: هرچه که در جهان بزرگ یا کوچک وجود دارد، همه تحت حمایت من قرار دارند.
هوش مصنوعی: زیر این سقف، خانهٔ من نیست؛ بلکه مکان واقعی من جایی فراتر از این دنیاست.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر احساس تنهایی و غریبی را در زندگی خود بیان می‌کند و اشاره می‌کند که با وجود این غریبی، مقام و جایگاه بلندی (مانند صدر ایوان عرش) را برای خود متصور است. به نوعی، او با وجود دوری از مبدأ و امکانات، به عظمت و شکوه خود آگاه است.
هوش مصنوعی: من به مانند سروی بلند و آزاد هستم که در فضایی بی‌کران پرواز می‌کند و در عین حال، زمین زیر پای من به شکل یک چرخ گردان است.
هوش مصنوعی: وقتی در این موضوع غرق شدم، آن کسی که راهنمای من است با من صحبت کرد.
هوش مصنوعی: عظمت و بلندی پروازی که در فیض وجود دارد، نشانه ویژگی‌های برتر و شگرف اولیای من است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکه را گفتی این خدای من است
زانکه بر وفق عقل و رای من است
عرصه لامکان سرای من است
این کهن خاکدان چه جای من است
دلم از غصه خون شدی گر نه
مونس جان من خدای من است
آنکه او خسته داردم شب و روز
[...]
مدعی بی تو در بلای من است
دور گردون به مدعای من است
چون در افتد بکار من گرهی
تا لب او گره گشای من است
همه خلق آگهند و من به گمان
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.