یا رب این مهجور را در بزم وصلت بار ده
ار می روحانیانش ساغر سرشار ده
دل بجان آمد مرا زین عالم پر شور و شر
راه بنما سوی قدسم عیش بی آزار ده
سخت می‌ترسم که عالم گردد از اشگم خراب
یا رب این سیلاب خون را ره بدریا بار ده
در فراقت مردم ایجان جهان رحمی بکن
یا دلم خوش کن موعدی با به وصلم بار ده
دل همیخواهد که قربانت شود در عید وصل
جام لاغر را بپرور شیوهٔ این کار ده
تیره شد جان و دلم از امتزاج آب و گل
سینه را اسرار بخش و دیده را انوار ده
عقل جزئی از سرم کن دور و عقل کل فرست
زنگ غم بزدای از دل شادی غمخوار ده
تا بکی مخمور باشند از می روز الست
عاکفان کوی خود را باده اسرار ده
هر گروهی را ز فضلت نعمتی شایسته بخش
زاهدان را وعد جنت عاشقان را بار ده
یا رب آنساعت که از دهشت زبان ماند ز کار
فیض را الهام حق کن طاقت گفتار ده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از خداوند طلب می‌کند که در لحظه وصال خود را در جمع محبوبان حاضر کند و از نعمت‌های روحانی بهره‌مند شود. او از شدت اشتیاق و غم دوری، به خود می‌گوید که خطر از بین رفتن جانش از گریه و اندوه وجود دارد. شاعر درخواست می‌کند که در فراقت محبوب، دلش را تسکین دهد و زمانی برای وصال در نظر بگیرد. همچنین وی از خدا می‌خواهد که اسرار روانی را به سینه‌اش روشن کند و غم را از دلش بزداید. در پایان، شاعر خواستار الهام و قدرت بیان از سوی خداوند است تا در برابر زیبایی‌های عشق، بتواند سخن بگوید.
هوش مصنوعی: ای خدا، این شخص دورافتاده را در میخانه لطف و محبتت حضور بده و اگر نیکوکاران را ساغری پر از شراب عطا می‌کنی، به او نیز این نعمت را ارزانی دار.
هوش مصنوعی: دل من از این دنیای پرهیاهو و آشوب به تنگ آمده است. به من راهی نشان بده تا به سرزمین مقدس خود برسم و از زندگی آرام و بی‌دغدغه لذت ببرم.
هوش مصنوعی: خیلی نگرانم که دنیا از اشک‌هایم ویران شود. ای خدا، این سیلاب خون را به سمت دریا هدایت کن.
هوش مصنوعی: در دوری تو، جانم به شدت در عذاب است. یا کمی به من رحم کن، یا دلم را خوش کن که زمانی برای وصال ما در راه است.
هوش مصنوعی: دل می‌خواهد به عشقت قربانی شوم، در روز عید وصل، این جام خالی (عشق) را پر کن و روش و شیوه این کار را به من یاد بده.
هوش مصنوعی: جان و دل من به خاطر ترکیب آب و گل غمگین و تیره شده است. سینه‌ام را سرشار از رازها کن و چشمانم را روشنایی ببخش.
هوش مصنوعی: عقل محدود و جزئی را از ذهنم دور کن و عقل جامع و کامل را به من بده. غم را از دل من دور کن و شادی و خوشی را به من ببخش.
هوش مصنوعی: تا چه زمانی مست و بدمستی برای آن دسته از افرادی که در مسیر خود باقی‌مانده‌اند، ادامه خواهد داشت؟ آنها را با رازهای خود سیراب کن.
هوش مصنوعی: هر جمعیتی را به خاطر فضیلتی که دارند، نعمتی مناسب و شایسته می‌دهند. به زاهدان وعده بهشت و به عاشقان نیز برکت می‌بخشند.
هوش مصنوعی: ای خدای من، در آن لحظه‌ای که از ترس، زبان از گفتن باز ماند، لطف خود را به من عطا کن تا بتوانم سخن بگویم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یارب از عرفان مرا پیمانه‌ای سرشار ده
چشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده
هر سر موی حواس من به راهی می‌رود
این پریشان سیر را در بزم وحدت بار ده
در دل تنگم ز داغ عشق شمعی برفروز
[...]
بار الها راستان را در حریمت بار ده
جان آگاهی کرامت کن دل بیدار ده
روح پاکی را که شد آلودهٔ لوث گنه
بادهٔ ناب طهور از جام استغفار ده
واصلان را محو کن اندر جمال خویشتن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.