|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
برون آی و خورشید رخ بر افروز
شب فرقت ماست مشتاق روز
ز هجر تو تا چند سوزد دلم
جمالی بر افروز و هجران بسوز
فراق تو تاکی گهی وصل هم
همه شب مده گاه شب گاه روز
دلا وصل و هجران شب و روزیست
گهی این گهی آن بساز و بسوز
گهی مست شو گاه مخمور باش
گهی پرده در باش که پرده روز
چو زاهد ز مستیت پرسد بگو
مرا جایز آمد ترا لایجوز
بجو وصل دایم تو ای فیض ازو
نهٔ قابل این سعادت هنوز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حال و هوای خود در معرض فراق و وصال می‌پردازد. او از دوری محبوب و آتش سوزان عشق رنج می‌کشد و خواهان رویش و نور امیدی است که از حضور او ناشی می‌شود. شاعر به تداوم وضعیت‌های متضاد عشق اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که گاهی شاداب و گاهی غمگین است. در نهایت، او به جستجوی وصال دائم و سعادت از خداوند دعوت می‌کند، با این حال می‌داند که هنوز به آن سعادت نرسیده است.
هوش مصنوعی: بیا بیرون و چهره‌ات را مانند خورشید به نمایش بگذار؛ چون شب جدایی ماست و من مشتاق روزی هستم که دوباره همدیگر را ببینیم.
هوش مصنوعی: دل من از بی‌خبری و دوری تو مدت زیادی در آتش سوخته است. ای کاش زیبایی تو را ببینم تا این درد و دوری را فراموش کنم.
هوش مصنوعی: فراق و جدایی تو تا چه زمانی ادامه دارد؟ گهگاه که به هم نزدیک می‌شویم، شب یا روز باید چه زمانی را برای هم بگذاریم؟
هوش مصنوعی: ای دل، وصل و جدایی همچون روز و شب است؛ گاهی در یکی از آنها هستی و گاهی در دیگری. پس باید تحمل کنی و با این تغییرات کنار بیایی.
هوش مصنوعی: گاه مست و شاد باش، گاه در حالتی آرام و بی‌خیال به سر ببر و گاه مانند پرده‌ای بر افرازگی که روز را بپوشاند.
هوش مصنوعی: زمانی که یک زاهد از من بپرسد چرا مست هستم، باید بگویم که این حالت برای من مجاز است و به من اجازه داده می‌شود.
هوش مصنوعی: به دنبال پیوستگی دائمی باش، ای فیض، زیرا هنوز کسی لایق این سعادت نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گرفتند و بردند بسته چو یوز
برو بر سر آورد ضحاک روز
دو پروردهٔ شاه بدخواه‌سوز
یکی دادورز و یکی دین‌فروز
که هنگام طفلی است مانند یوز
دریغا به مادر نزادی هنوز
که گر آدمی را ببینند روز
بدرند از هم بکردار یوز
نپیوسته با گل بنفشه هنوز
ز قدش همی سرو نو گشت کوز
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.