به هر محفل که آن دلبر نشسته
تو گویی حور با زیور نشسته
میان جمع خوبان یار فایز
چو مه در مجمع اختر نشسته
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به هر محفل که آن دلبر نشسته
تو گویی حور با زیور نشسته
میان جمع خوبان یار فایز
چو مه در مجمع اختر نشسته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش دلبر خود می‌پردازد و او را مانند حوری زیبا و درخشان توصیف می‌کند. دلبر در جمع خوبان و زیبایان نشسته و مانند ماه در میان ستارگان می‌درخشد. احساس عشق و زیبایی در وجود او، محفل را پر از نور و صفا کرده است.
هوش مصنوعی: هر کجا که آن معشوق حضور دارد، به نظر می‌رسد که فرشته‌ای زیبا با زیورآلات درخشان نشسته است.
هوش مصنوعی: فایز در میان جمع خوبی‌ها مانند ماهی است که در بین ستاره‌ها درخشیده و جلب توجه می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو با حوران سیمین بر نشسته
من اندر خون و خاکستر نشسته
به هر محفل که آن دلبر نشسته
تو گویی حور با زیور نشسته
میان گلرخان دلدار فایز
چو مه در مجمع اختر نشسته
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.