|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
راحت سر مردمی ندارد
دولت دل همدمی ندارد
ز احسان زمانه دیده بردوز
کو دیدهٔ مردمی ندارد
از خوان فلک نواله کم پیچ
کاو گردهٔ گندمی ندارد
با درد بساز، از آنکه درمان
با جان تو محرمی ندارد
در تار حیات دل چه بندی؟
چون پود تو محکمی ندارد
دردا! که در این سرای پر غم
کس دولت بیغمی ندارد
دارد همه چیز آدمیزاد
افسوس که خرمی ندارد
گر خوشدلیی در این جهان هست
باری دل آدمی ندارد
بنمای به من دلی فراهم
کاو محنت درهمی ندارد
کم خور غم این جهان، عراقی!
زیرا که غمش کمی ندارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات ناشی از فقدان خوشبختی و آرامش در زندگی میپردازد. شاعر از عدم دوستی و همدلی در دولت و جامعه سخن میگوید و درمانی برای دردها نمییابد. او به ناامیدی از روزگار و زندگی اشاره میکند و میگوید که هیچکس از غم و اندوه رهایی ندارد. در این دنیای پر از غم، به دنبال دل خوشی و شادابی است، اما نتیجه میگیرد که خوشحالی و آرامش در زندگی وجود ندارد و غم همچنان باقی است. این شعر، ندا و فریاد شاعر از دردها و مشکلات انسانی است.
هوش مصنوعی: آسایش و خوشی در میان مردم وجود ندارد و دل هیچ کس رفیق و همپیمان نیست.
هوش مصنوعی: از خوبیهای زمانه بهرهمند شو، چون کسی که چشم و دلش به مردم و خوبان دوخته نشده است.
هوش مصنوعی: از سفره آسمان چیزی کم نخور، زیرا کسی که نتوانسته آرد گندم را به دست آورد، از نشانههای روزی محروم است.
هوش مصنوعی: با درد زندگی کن، زیرا درمان درد تو هیچ ارتباطی با وجود تو ندارد.
هوش مصنوعی: در زندگی دل خود را به چه چیزی محکم کن؟ زیرا تو اساس محکمی نداری.
هوش مصنوعی: ای وای! در این خانه پر از غم، هیچکس نیست که از خوشحالی و بیدردی بهرهمند باشد.
هوش مصنوعی: انسان تمام داشتهها و نعمتها را دارد، اما افسوس که شادی و نشاطی در زندگیاش وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا خوشدلی وجود دارد، اما دل آدمی از آن بیبهره است.
هوش مصنوعی: به من دلی نشان بده که پر از آرامش باشد و از دغدغه و رنج دور باشد.
هوش مصنوعی: اندکی از غمهای این دنیا بخور، زیرا غمهای عراقی پایان ندارند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گردون سر مردمی ندارد
گیتی دل خرمی ندارد
بنیاد حیات سخت سست است
افسوس که محکمی ندارد
آن مردم را که نیک بودند
[...]
دل، دولت خرمی ندارد
جان، راحت بیغمی ندارد
دردا! که درون آدمی زاد
آسایش و خرمی ندارد
از راحتهای این جهانی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.