شوق تا گرم عنان نیست فسردن برجاست
گر به راحت نزند ساحل ما هم دریاست
راحتی در قفس وضع کدورت داریم
رنگ مژگان به هم آوردن آیینهٔ ماست
چشم‌حاصل چه توان داشت که در مزرع عمر
چون شرر دانه‌فشانی همه بر روی هواست
زندگی نیست متاعی که به تمکین ارزد
کاروان نفس ما همه جا هرزه‌دراست
دست گل دامن بویی نتوانست گرفت
رفت گیرایی از آن پنجه که در بند حناست
همه واماندهٔ عجزیم اگر کار افتد
نفس سوخته اینحا زره زبر قباست
تا سرکوی تو یارب که شود رهبر من
ناله خارِ قدمی دارد و اشک آبله‌پاست
ساحلی کو که دهم عرض خودآرایی‌ها
هر کجا گوهر من جلوه فروشد دریاست
چاره‌اندیشی‌ام از فیض الم محرومی‌ست
فکر بی‌دردی اگر ره نزند درد دواست
همه جا گمشدگان آینهٔ راز همند
من ز خود رفته‌ام و قرعه به نام عنقاست
نغمهٔ انجمن یأس به شوخی نزند
سودن دست ندامت‌زدگان نرم صداست
بیدل از باده‌کشان وحشی عشرت نرمد
دام مرغان طرب رشتهٔ موج صهباست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساس شوق و longing را برای وصال به محبوب به تصویر می‌کشد و به تردیدهای زندگی و ناپایداری آن اشاره می‌کند. او از سختی‌های زندگی و ناکامی‌های عاطفی سخن می‌گوید و به نوعی در قفس کدورت‌ها گرفتار است. به نظر می‌رسد که در جستجوی راهی برای رهایی از این کلافگی و درد است، اما همواره با چالش‌های روحی و جسمی روبروست. در نهایت، شاعر به جمعیت که گم‌گشته‌گان عشق‌اند اشاره می‌کند و از سرگشتگی و تلاش برای یافتن آرامش سخن می‌گوید، طوری که گویی خود را در جستجوی معانی عمیق‌تر زندگی و عشق می‌بیند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که شوق و اشتیاق در دل وجود دارد، نباید از سردی و ناامیدی ترسید، چون اگر به آرامش نرسیم، دریا و مشکلات همچنان وجود دارند.
هوش مصنوعی: ما در قفس به آرامش دست یافته‌ایم، اما دل‌مان پر از افسردگی است. رنگ مژه‌هایمان نشان‌دهندهٔ حال و هوای درون‌مان است و حقیقت ما را مثل یک آینه بازتاب می‌دهد.
هوش مصنوعی: چشم‌داشت چه می‌تواند باشد وقتی در دنیای عمر، همچون دانه‌هایی که همچون جرقه‌ها در هوا پراکنده می‌شوند، همه چیز در دسترس نیست و ناپایدار است.
هوش مصنوعی: زندگی ارزش آن را ندارد که به زحمت و اطاعت از دیگران سپرده شود؛ زیرا هر جا که برویم، نفس و روح ما از کنترل خارج و سرگردان است.
هوش مصنوعی: دست گل نمی‌تواند عطر دامنش را بگیرد و بوی خوشی فراتر از آن، از انگشتانی که در بند حنا هستند، جاری می‌شود.
هوش مصنوعی: ما همه در برابر ناتوانی‌ها و کمبودها احساس می‌کنیم که به بن‌بست رسیده‌ایم. اگر به وظایف خود عمل نکنیم، اینجا تنها نفس‌های سوخته‌ای داریم که به ظاهر محکم و زیبا به نظر می‌رسند.
هوش مصنوعی: تا وقتی که راهی به کوی تو پیدا کنم، هر قدمی که برمی‌دارم، همچون خار رنجی به همراه دارد و اشک‌هایم مثل آبله‌ها بریده‌است.
هوش مصنوعی: کجاست ساحلی که من زیبایی‌هایم را به نمایش بگذارم؟ هر جا که گوهر وجودم درخشش داشته باشد، دریا حاضر است.
هوش مصنوعی: فکر کردن به راه‌حل‌های مسائل من برکت و نیروی روحی ندارد. اگر کسی به مشکل و دردی فکر نکند، نمی‌تواند به درمان آن دست پیدا کند.
هوش مصنوعی: همه جا افرادی وجود دارند که در جستجوی حقیقت و رازهای پنهان هستند. من از خودم دور شده‌ام و سرنوشت من به نام پرندهٔ افسانه‌ای (عنقا) رقم خورده است.
هوش مصنوعی: آوای ناامیدی هرگز به شوخی نمی‌زند، زیرا کسانی که پشیمان هستند با صدایی ملایم و نرم احساسات خود را بیان می‌کنند.
هوش مصنوعی: بیدل از نوشیدن باده‌ی خوشگوار و شادی‌های طبیعی، به آرامی و لطافت به دام‌های مرغان خوشحالی پیوسته است، مانند رشته‌ای که از امواج خوشی و شوق ناشی از شراب به وجود آمده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هیچ نپذیری چون ز آل نبی باشد مرد
زود بخروشی و گویی «نه صواب است، خطاست»
بی گمان، گفتن تو باز نماید که تو را
به دل اندر غضب و دشمنی آل عباست
ترک من بر دل من کامروا گشت و رواست
ازهمه ترکان چون ترک من امروز کجاست
مشک با زلف سیاهش نه سیاهست و نه خوش
سرو با قد بلندش نه بلندست و نه راست
همه نازیدن آن ماه بدیدار منست
[...]
بر تو این خوردن و این رفتن و این خفتن و خاست
نیک بنگر که، که افگند، وز این کار چه خواست
گر به ناکام تو بود این همه تقدیر، چرا
به همه عمر چنین خواب و خورت کام و هواست؟
چون شدی فتنهٔ ناخواستهٔ خویش؟ بگوی،
[...]
رمضان موکب رفتن زره دور آراست
علم عید پدید آمد و غلغل برخاست
مرد میخوار نماینده بدستی مه نو
دست دیگر سوی ساقی که : می کهنه کجاست ؟
مطرب کاسد بی بیم بشادی همه شب (؟)
[...]
گر سخن گوید، باشد سخن او ره راست
زو دلارام و دل‌انگیز سخن باید خواست
زان سخنها که بدو طبع ترا میل و هواست
گوش مالش تو به انگشت بدانسان که سزاست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.