تار پیراهن حیاست نگاه
کاسهٔ چشم را صداست نگاه
حیرت آیینهٔ زمینگیری‌ست
مژه تا نیست بی‌عصاست نگاه
شبنم من به وصل گل چه کند
که ز چشم ترم جداست نگاه
همه آفاق نرگسستان‌ست
چشم گو باز شو کجاست نگاه
بی‌تمیزی تمیزها دارد
کور را مسح دست و پاست نگاه
نیست نقشی برون پردهٔ خاک
حیرتست این‌که بر هواست نگاه
حاصل ما در این تماشاگاه
انتها حیرت، ابتداست نگاه
مژهٔ بسته آشیان غناست
ورنه هر جا رسد گداست نگاه
فطرتت پای در رکاب هواست
که ترا بر پر هماست نگاه
کثرت جلوه مفت دیدنها
گر کند احولی بجاست نگاه
شمع فانوس انتظار توایم
گرد پرواز رنگ ماست نگاه
زندگی ساز جلوه مشتاقی‌ست
شمع را رشتهٔ بقاست نگاه
بس که عالم بهار جلوهٔ اوست
بر رخ اوست هرکجاست نگاه
بیدل از جلوه قانعم به خیال
چه توان کرد نارساست نگاه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی نگاه و تأثیر آن بر زندگی و احساسات می‌پردازد. نگاه او به حیا و انتظار، مملو از حیرت و زیبایی است و به نوعی نمایانگر ارتباط بین عشق و هستی است. او به شبنم و گل، و همچنین آسمان و بهار اشاره می‌کند، تا نشان دهد که نگاه، درون‌مایه‌ای زیبا و شگفت‌انگیز دارد. در پایان، شاعر به عدم توانایی در توصیف کامل این احساسات اشاره می‌کند و می‌گوید که نگاهش به حقیقتی نارس و نامشخص منتهی می‌شود.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که بافت و زیبایی حیا مانند تار پیراهنی است که بر روی نگاه انسان تأثیر می‌گذارد و این نگاه در واقع ندا و صدایی است که احساسات و عواطف درونی فرد را به نمایش می‌گذارد. در واقع، حیا باعث می‌شود تا انسان در ظرافت‌های نگاه و احساسات خود بیشتر تأمل کند و آنها را به خوبی نشان دهد.
هوش مصنوعی: در اینجا به تصویر کشیده شده که چشمان کسی که در حیرت و شگفتی به زمین نگاه می‌کند، به مانند آیینه‌ای است که جهان را منعکس می‌کند. زمانی که نگاهش بی‌انگیزه و بدون قدرت است، این حیرت به نوعی زمین‌گیرش کرده و باعث می‌شود در نوعی سکون و بی‌حرکتی باقی بماند.
هوش مصنوعی: شبنم من هیچ کاری را نمی‌تواند برای وصل کمال گل انجام دهد، زیرا نگاه من از چشمانم دور و جدا شده است.
هوش مصنوعی: همه جا پر از زیبایی و جذابیت است، چشم‌هایت را باز کن و ببین کجا می‌توانی نگاه کنی.
هوش مصنوعی: تمیزها با عدم پاکیزگی خود، نشانه‌ای از خود را دارند و برای فرد نابینا، نشانه‌ای از پاکی در لمس و نگاه وجود دارد.
هوش مصنوعی: هیچ تصویری فراتر از لایه‌های مادی و خاکی وجود ندارد؛ آنچه که در آسمان می‌بینیم، حیرت و شگفتی است.
هوش مصنوعی: نتیجه اصلی ما از این نمایشگاه، حیرت و شگفتی است که در آغاز، نگاهی جدید به همه چیز را به ما می‌بخشد.
هوش مصنوعی: مژه‌های بسته مثل لانه‌ای است که پر از زیبایی و هنر است، و اگر این چشم‌ها باز شوند، فقط فقیر و نیازمند را می‌بینند.
هوش مصنوعی: طبیعت تو به دنبال خواسته‌ها و تمایلاتت است که تو را بر بلندای عزت و مقام می‌برد.
هوش مصنوعی: اگر انسان‌ها به زیبایی‌ها و جلوه‌های فراوان دنیای اطراف توجه نکنند و آنها را نادیده بگیرند، بهتر است که نگاهشان را به مسائل عمیق‌تری معطوف کنند.
هوش مصنوعی: ما در انتظار تو همچون شمعی روشن هستیم و چهره‌ی ما به رنگ نگاه تو بستگی دارد.
هوش مصنوعی: زندگی همچون ساز می‌ماند که شمع در تلاش است تا شعله‌اش را زنده نگه دارد و نگاه انسان به این شعله، نشانه‌ای از خواسته و آرزوهای اوست.
هوش مصنوعی: به قدری زیبایی و جذابیت بهار از وجود او می‌تابد که هرجا که نگاه کنی، ردپای آن را بر چهره‌اش می‌بینی.
هوش مصنوعی: بیدل از زیبایی‌ها راضی‌ام، اما با خیال خود نمی‌توانم کاری کنم، زیرا نگاه من ناقص و ناتوان است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بسکه ما را بر آن لقاست نگاه
عالمی را به چشم ماست نگاه
حیرت امروز بی بلایی نیست
از مژه دست بر قفاست نگاه
مایهٔ بینش است ضبط نفس
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.