به دل ز مقصد موهوم خار خار مریز
در امید مزن خون انتظار مریز
مبند دل به هوای جهان بیحاصاا
ز جهل، تخم تعلق به شوره‌زار مریز
به یک دو اشک، غم ماتم‌که خواهی داشت
گل چراغ فضولی به هر مزار مریز
حدیث عشق سزاوار گوش زاهد نیست
زلال آب‌گهر در دهان مار مریز
به عرض بیخردان جوهرکلام مبر
به سنگ و خشت دم تیغ آبدار مریز
به تردماغی کروفر از حیا مگذر
ز اوج ناز به پستی چو آبشار مریز
ز آفتاب قیامت اگر خبر داری
به فرق بیکلهان سایه‌کن، غبار مریز
خجالت است شکفتن به عالم اوهام
در آن چمن‌که نه‌ای رنگ این بهار مریز
خراب گردش آن چشم نشئه‌پرور باش
به ساغر دگر آب رخ خمار مریز
اگرچه جرأت اهل نیاز بی‌ادبی است
زشرم آب شو و جز به پای یار مریز
به هرچه نازکنی انفعال همت توست
غبار ناشده در چشم انتظار مریز
به هر بنا که رسد دست طاقتت بیدل
به غیر ریختن رنگ اختیار مریز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به انتقاد از وابستگی‌ها و تعلقات دنیوی می‌پردازد و توصیه می‌کند که انسان نباید دل به آرزوهای بی‌حاصل ببندد. او به عواقب جهل و ناپایداری دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی جایی برای زاهدان ندارد. در ادامه، به اهمیت عدم توجه به نظرات نادانان و حفظ حیا در مواجهه با پستی‌ها می‌پردازد و از غفلت در دنیای اوهام پرهیز می‌دهد. در نهایت، بیدل بر آزادی اراده و حفظ رنگ و اختیار در زندگی تأکید می‌کند، تا فرد بتواند به سمت حقیقت و عشق حقیقی حرکت کند.
هوش مصنوعی: به دل خود نسبت به اهداف نامشخص و خیالی ناامیدی نرسان، و در آرزوی رسیدن به آنها، خود را غمگین نکن.
هوش مصنوعی: به دل خود وابسته به آرزوهای بی‌فایده این دنیا نکن، چون از نادانی، بذر وابستگی را در زمین خشک و بی‌ثمر نکار.
هوش مصنوعی: با چند قطره اشک، غم و اندوهی که می‌خواهی داشته باشی، گلی که به یاد مفقودین می‌گذاری را در هر قبر نگذار.
هوش مصنوعی: حرف عشق برای زاهدان مناسب نیست، مانند آب زلالی که در دهان مار نیست.
هوش مصنوعی: به عقیده‌ی افراد نادان، ارزش کلمات خود را با سنگ و خشت پایین نیاورید و آنها را بی‌اهمیت نسازید. مانند آن که نباید مایه‌ی ب بریدن را بی‌دقت و بی‌توجهی استفاده کنید.
هوش مصنوعی: با احتیاط و مراقبت از حیا و اخلاق خود دور نشو، چون زیبایی و ناز خود را به راحتی نشان نده و از بلندی به پایین نیفت.
هوش مصنوعی: اگر از روز قیامت باخبر هستی، بر سر کسانی که در بی‌خبری به سر می‌برند سایه‌افکن و غبارشان را نپاش.
هوش مصنوعی: ایستادن و جلوه‌گری در دنیای خیالی و توهمات در جایی که تو خود را در آن بهاری نمی‌بینی، اساساً خجالت‌آور است.
هوش مصنوعی: با نگرش به آن چشمان مست و دلبرانه، خود را خراب نکن، و به یاد داشته باش که هرگز زیبایی چهره خمار را در جام دیگری نریز.
هوش مصنوعی: گرچه درخواست از دیگران ممکن است نشانه‌ای از بی‌ادبی باشد، اما باید با فراغت خاطر مانند آب زلال شو و تنها به پای محبوب خود بریز.
هوش مصنوعی: هرچه به آن توجه کنی، نشان‌دهنده عمق آرزوها و هدف‌هایت است. پس به خاطر بی‌حوصلگی و بی‌توجهی خود، چشمانت را از انتظار و آرزوهای روشن مکن.
هوش مصنوعی: هر کجا که به قابلیت و توانایی‌ات می‌رسی، فرصت‌ها را از دست نده و اجازه نده که بی‌تفاوتی‌ات بر انتخاب‌هایت اثر بگذارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.