نقش دویی بر آینه من نبسته‌اند
رنگ دل است اینکه به روبم شکسته‌اند
آرام عاشقان رم پرواز دیگر است
چون شعله رفته‌اند ز خود تا نشسته‌اند
غافل مشو زحال خموشان که از حیا
صد رنگ ناله در نگه عجز بسته‌اند
هوشی‌که رنگ و بوی پرافشان این چمن
آواز دلخراش جگرهای خسته‌اند
بیگانگی ز وضع نفس بال می‌زند
این رشته را ز نغمهٔ الفت گسسته‌اند
ابنای روزگار برای گلوی هم
خنجر شدن اگر نتوانند دسته‌اند
جمعی که دم زعالم توحید می‌زنند
پیوسته‌اند با حق و از خود نرسته‌اند
آفاق نیست مرکز آرام هیچکس
زبن خانهٔ کمان همه یک تیر جسته‌اند
غافل ز پاس آب رخ عجز ما مباش
ما را به یاد طرف کلاهی شکسته‌اند
بیدل نجسته است گهر از طلسم آب
نقدی‌ست دل که در گره اشک بسته‌اند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی حال و هوای عاشقان و دشواری‌های درونی آنها می‌پردازد. او به تأمل در زندگی و احساسات انسانی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق و دردهای ناشی از آن، روح آدمی را تحت فشار قرار می‌دهد. در این میان، او به تضاد میان دنیای بیرونی و درونی اشاره دارد؛ جایی که انسان‌ها به دنبال توحید و وحدت هستند اما در عین حال گرفتار مشکلات و بیگانگی هستند. شاعر به شرایط اجتماعی اشاره می‌کند که افراد می‌کوشند با هم پیوند برقرار کنند، اما به طور همزمان از خود دور می‌شوند. این تضادها و احساسات پیچیده، در نهایت به آلام و اشک‌های وی ختم می‌شود و شاعر به جستجوی حقیقت و عمق وجود اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: در آینه‌ی من، نقش دو نفر را نمی‌توان دید؛ زیرا آنچه که به روی من شکسته، رنگ دل من است.
هوش مصنوعی: عاشقان که در سکوت و آرامش هستند، در حالتی از پرواز و رهایی به سر می‌برند. آنها مانند شعله‌هایی هستند که از خود دور شده‌اند و به حال نشسته و دل‌مشغولی‌های خود پیوسته‌اند.
هوش مصنوعی: به حال خاموشان توجه کن؛ زیرا به خاطر حیا و شرم، در درون خود ناله‌هایی به رنگ‌های مختلف دارند که نمی‌توانند آنها را بروز دهند.
هوش مصنوعی: آگاهی و ذکاوتی که در این چمن، با عطر و رنگ خود پخش شده، نشان‌دهنده‌ی درد و زخم دل‌های خسته و دل‌شکسته است.
هوش مصنوعی: بیگانگی، حالتی است که از روش زندگی و نفس انسان به وجود می‌آید. این احساس به‌گونه‌ای است که پیوندهای محبت و دوستی را از بین می‌برد و ارتباط‌ها را دچار خلل می‌کند.
هوش مصنوعی: فرزندان زمان اگر نتوانند به یکدیگر آسیب برسانند، حداقل می‌توانند در کنار هم جمع شوند و با هم تعاون کنند.
هوش مصنوعی: افرادی که به ترویج و بیان حقایق توحید مشغول‌اند، همواره با حقیقت و خداوند در ارتباط هستند و از خودشان فاصله نگرفته‌اند.
هوش مصنوعی: هیچکس در دنیا نمی‌تواند برای همیشه در یک مکان آرام و مطمئن بماند؛ همه مانند تیرهایی هستند که از کمان رها شده‌اند و در جستجوی هدف و مقصد خود هستند.
هوش مصنوعی: مراقب باش که زشت‌رویی ما را نادیده نگیری، چرا که ما هم به یاد کسی هستیم که در مهمانی به دلیل کلاهی شکسته، مورد تمسخر قرار گرفت.
هوش مصنوعی: بیدل به ما می‌گوید که دل انسان مانند گوهری ارزشمند است که از جادو و طلسم آزاد نشده است؛ این دل در دلِ اشک‌ها به گونه‌ای محبوس شده که نشان‌دهنده‌ی درد و غم است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند
زلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند
چشمان ناتوان تو، از بس خمار و خواب
گویی که از شکار رسیده‌اند و خسته‌اند
دل چون بدید موی میان تو در کمر
[...]
فصل بهار و خلق بعشرت نشسته اند
مارا چو لاله ساغر عشرت شکسته اند
بیرون خرم ام ای گل خندان که در چمن
آیین نوبهار بیاد تو بسته اند
از خاک کشتگان غمت لاله می دمد
[...]
چون برگ گل ز بس پر و بالم شکسته‌اند
مکتوب وحشتم به پر رنگ بسته‌اند
پروانه مشربان به یک انداز سوختن
از صد هزار زحمت پرواز رسته‌اند
فرصت‌کفیل وحشت کس نیست زپن چمن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.