اینقدر نمی‌دانم صیدم از چه لاغر شد
کزتصور خونم آب تیغ اوتر شد
حرف شعله خویش را، با محیط سر کردم
فلس ماهیان یکسر دیده سمندر شد
کاف‌و نون‌لبی وا کرد، حسن‌وعشق شورانگیخت
احوالی ضرور افتاد قند ما مکرر شد
در جهان نومیدی محو بود آفتها
آررو فضولی کرد جستجو ستمگر شد
گردش فلک دیدی، ای جنون تأمل چیست
دور، دور بیباکی‌ست شیشه وقف ساغر شد
هرچه با جنون‌پیوست زکمین آفت رست
پاسبان خود گردید خانه‌ای که بی در شد
خواب گل در این گلشن تهمت خیالی بود
رنگ پهلویی‌گرداند تا امید بستر شد
راحت آرزوییها داغ کرد محفل را
رنگ‌ها چو شمع اینجا صرف بالش پر شد
کسب عزت دنیا سخت عبرت‌آلودست
خاک گشت سر در جیب قطره‌ای که گوهر شد
آه بر در دونان آخر التجا بردیم
تشنه‌کام می‌مردیم آبرو میسر شد
بیلد‌ل این تغافلها جرم خست کس نیست
احتیاج‌ها شورید گوش دوستان کر شد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تأمل در عشق و جنون می‌پردازد و به تأثیر این احساسات بر وجود انسان می‌نگرد. وی از لاغری ناشی از محبت و تأثیر تیغ عشق سخن می‌گوید و برآشفتگی‌های درونی خود را به تصویر می‌کشد. در جهانی پر از ناامیدی، او به جست‌وجوی حقیقت و شناخت ستمگران می‌پردازد و نسبت به تأثیر گردش فلک و بی‌باکی بر زندگی خود تأمل می‌کند. شاعر به سرنوشت خود در این دنیا نظر دارد و به تحولات درونی‌اش پس از تجربه عشق و آرزوهای برآورده‌نشده می‌اندیشد. نهایتاً، او به بی‌اعتنایی دوستان و فقدان توجه به دردها و نیازهایش اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم چرا شکارم اینقدر لاغر شده است، ولی به خاطر این که به یاد تیغ او می‌افتم، گویا خونم هم کم‌وجودتر شده است.
هوش مصنوعی: شعله‌ی وجود خود را با محیطی که در آن هستم در میان گذاشتم، به‌طوری‌که فلس ماهی‌ها به‌طور کامل به پوست سمندر تبدیل شد.
هوش مصنوعی: حروف "کاف" و "نون" به شکل خاصی بیان شدند و حالتی عاشقانه و دل‌انگیز را در ما ایجاد کردند. عشق و زیبایی به طور خاص و ضروری بر ما تأثیر گذاشت و شیرینی زندگی ما دوباره تکرار شد.
هوش مصنوعی: در دنیای ناامیدی، مشکلات و سختی‌ها وجود دارد. آرزو و امید مثل فضولی در تلاشند، اما در این میان، ظلم و ستم نیز بروز می‌کند.
هوش مصنوعی: این بیت به بررسی چرخش زمان و تأثیر آن بر انسانی که به دنبال لذت و شادی است، می‌پردازد. اشاره به این دارد که در این دنیای متغیر و بی‌رحم، انسان باید بتواند از لحظات و لذت‌ها بهره‌برداری کند. به نوعی نشان می‌دهد که فاصله گرفتن از خواسته‌ها و شجاعت در تجربه کردن زندگی، می‌تواند به شکستن محدودیت‌ها و دستیابی به آزادی منجر شود.
هوش مصنوعی: هر چیزی که با دیوانگی و جنون در ارتباط باشد، از آسیب‌های پنهان رهایی خواهد یافت و در نتیجه، آن چیز مانند نگهبانی برای خود می‌شود، مانند خانه‌ای که در آن بی‌در و درِ حفاظت شده‌ای ندارد.
هوش مصنوعی: خواب گل در این باغ زیبا فقط یک خیال بود که رنگ و بویی به آن بخشید تا امید برای زندگی و آرامش به وجود آید.
هوش مصنوعی: آرزوهای دل، فضای جمع را به گرمی و شادی پر کرده است؛ و رنگ‌ها مانند شمع، در اینجا سرتاسر دل را روشن کرده‌اند.
هوش مصنوعی: کسب مقام و اعتبار در این دنیا پر از درسی است که باید از آن عبرت گرفت. انسانی که خود را در خاک و زمین مدفون می‌بیند، تنها با وجود ذره‌ای از ارزش و خصائل نیکو می‌تواند به گوهر و ارزش واقعی خویش دست یابد.
هوش مصنوعی: در نهایت، وقتی به کسانی که در مقام پایین‌تری هستند، درخواست کمک کردیم و در حالی که تشنه و نیازمند بودیم، توانستیم آبرویمان را حفظ کنیم و به خواسته‌امان برسیم.
هوش مصنوعی: در این متن اشاره به این دارد که بی‌توجهی‌ها و عاداتی که در بین دوستان وجود دارد، تنها به گردن کس خاصی نیست، بلکه نیازها و خواسته‌هایشان باعث شده که به یکدیگر بی‌اعتنایی کنند و گوش‌هایشان به درد و مشکلات یکدیگر نرسد. در واقع، این بی‌توجهی ناشی از اضطراب و نیازهای خودشان است که به ارتباطاتشان آسیب می‌زند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.