بار الها، ما ظلوم و هم جهول
از تو میخواهیم، تسلیم عقول
زانکه عقل هر که را کامل کنی
خیر دارینی بدو واصل کنی
عقل، چون از علم کامل میشود
وز تعلم، علم حاصل میشود
در تعلم، هست دانا ناگزیر
استفاضه باید از شیخ کبیر
پس مرا، یارب، به دانایی رسان
تا ز شر جمله باشم در امان
تا به دل فائز شود، از فیض پیر
مر گرسنه، آنچه از نان و پنیر


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند خواستار علم و دانش است تا از جهالت و ظلم خود رهایی یابد. او میگوید که عقل انسان هنگامی کامل میشود که از علم بهرهمند گردد و برای دستیابی به این علم باید از استادان بزرگ بهره گیرد. شاعر از خدا میخواهد که او را به دانایی برساند تا از شرور و مشکلات освобوده شود و به حکمت و درک حقیقت برسد، و در نهایت به توصیف نیاز خود به علم و دانش میپردازد.
هوش مصنوعی: ای خداوند، ما گناهکار و نادان هستیم و از تو درخواست میکنیم تا ما را به فهم و شناخت هدایت کنی.
هوش مصنوعی: زیرا هر کسی را که عقلش را کامل کنی، به خیر و نیکی میرسی و او به تو نزدیک میشود.
هوش مصنوعی: عقل انسان وقتی به کمال میرسد که از دانش و تجربه لازم بهرهمند شود و علم نیز از یادگیری به دست میآید.
هوش مصنوعی: برای یادگیری، دانای بزرگ ناگزیر است که از تجربیات و علم استاد بزرگی بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: پس ای خدا، مرا به علم و دانش مجهز کن تا از تمامی خطرات و آزارها در امان بمانم.
هوش مصنوعی: از نعمتهای بسیار بهرهمند شو، تا روح و دلت سیراب شود؛ حتی اگر به همین نعمتهای ساده مثل نان و پنیر نیاز داشته باشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.