|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خواجهٔ در نزع جمعی را بخواست
گفت کار من کنید ای جمع راست
هر یکی را کار دیگر راست کرد
حاجتی از هر کسی درخواست کرد
چون ز عمر خود نمیدید او امان
زود زود آن حرف میگفت آن زمان
بود بر بالین او شوریدهٔ
گفت تو کوری نداری دیدهٔ
آن ثریدی را که تو در کل حال
در شکستی مدت هفتاد سال
چون براری آنهمه در یک زمان
هین فرو کن پای و جان ده زود جان
در چنین عمری دراز ای بی هنر
تو کجا بودی کنونت شد خبر
جملهٔ عمرت چنین بودست کار
وین زمان هم درحسابی و شمار
می بمیری خنده زن چون شمع میر
زین بشولش تا کی آخر جمع میر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش از «مصیبت نامه»، شخصیتی به نام خواجه در حال نزع و در آستانه مرگ از جمعی خواسته تا به او کمک کنند. او هر یک از افراد را به خود مشغول کرده و از آنها حاجتی می‌طلبد. در حالی که عمرش به پایان رسیده، به خویشتن و دیگران یادآوری می‌کند که در طول عمرش نتوانسته کار خاصی انجام دهد و حالا در آستانه وفاتش تنها به فکر کارهای بی‌اساس خود است. او با کلام خود به جمع یادآوری می‌کند که زندگی‌اش به هدر رفته و حال باید با واقعیات مواجه شود. در نهایت، او به این حقیقت تلخ می‌رسد که زندگی فرا رسیده و باید به حساب آن رسیدگی کند.
هوش مصنوعی: خداوندی که در حال نزاع و جدل با گروهی است، از آنها درخواست می‌کند که کار من را به درستی انجام دهند.
هوش مصنوعی: هر کسی کار خاص خود را انجام می‌دهد و از دیگران درخواست کمکی دارد.
هوش مصنوعی: او که از عمر خود در امان نبود، به همین دلیل خیلی زود آن حرف را می‌زد.
هوش مصنوعی: او در حالتی آشفته و عاطفی بر بالین او نشسته است و نمی‌تواند ببیند که تو چه حالتی داری.
هوش مصنوعی: آن غذایی را که تو در تمام این سال‌ها به عنوان لقمه و خوراک خود شکسته‌ای، حدود هفتاد سال خورده‌ای.
هوش مصنوعی: زمانی که همه چیز را به یکباره دریافت می‌کنی، سریعاً عمل کن و تمام وجودت را به کار بگیر.
هوش مصنوعی: در این عمر طولانی، تو که بی‌هنر هستی، حالا کجا بودی که حالا خبر تو به گوش رسید؟
هوش مصنوعی: تمام عمرت به همین شکل سپری شده و الان هم در حال محاسبه و شمارش آن هستی.
هوش مصنوعی: تا کی باید منتظر بمانی و خودت را به خواب بزنی در حالی که می‌دانی در پایان، سرنوشت تو و دیگران همگی به یک نتیجه می‌رسد؟ زندگی را با خنده و شادمانی سپری کن، زیرا در آخر همه چیز به یک نقطه‌ی مشترک می‌رسد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.