کی پشه تواند که ثریا بیند
یا مورچهای گلشن خضرا بیند
هر قطره که همرنگ نشد دریا را
او در دریا چگونه دریا بیند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کی پشه تواند که ثریا بیند
یا مورچهای گلشن خضرا بیند
هر قطره که همرنگ نشد دریا را
او در دریا چگونه دریا بیند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محدودیت‌های انسان و توانایی‌های او اشاره می‌کند. او با تمثیل‌هایی چون پشه و مورچه بیان می‌کند که چگونه موجودات کوچک و ضعیف نمی‌توانند زیبایی‌ها و عظمت‌های بزرگ را درک کنند. این مضمون به نوعی نشان‌دهنده ناتوانی ما در درک کامل حقیقت‌ها و عوالم عالی‌تر از وجود خود است. او همچنین به تشابه رنگ‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر چیزی به رنگ دریا نباشد، چگونه می‌تواند درک صحیحی از آن داشته باشد.
هوش مصنوعی: هیچ موجودی همچون پشه یا مورچه نمی‌تواند به زیبایی‌های آسمان و گل‌های زیبا دسترسی پیدا کند. این اشارات به محدودیت‌ها و توانایی‌های هر موجود است.
هوش مصنوعی: هر قطره‌ای که با دریا رنگی مشابه پیدا نکند، چگونه می‌تواند در دریا، عظمت و وسعت آن را مشاهده کند؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.