اوّل قدمت، دولت انبوه مجوی
کاهی‌ت نخست بس بود، کوه مجوی
گر یک سرِ ناخن‌ات پدید آمد کار
در کار شو و به ناخن اندوه مجوی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اوّل قدمت، دولت انبوه مجوی
کاهی‌ت نخست بس بود، کوه مجوی
گر یک سرِ ناخن‌ات پدید آمد کار
در کار شو و به ناخن اندوه مجوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به اهمیت همت بلند و تلاش در رسیدن به اهداف اشاره می‌کند. او می‌گوید که نباید منتظر فرصت‌های بزرگ و دولت‌های فراوان بود، بلکه باید با همان چیزهای کوچک که در دست داریم، شروع کنیم. حتی اگر تنها یک سر ناخن از موفقیت نمایان باشد، باید به کار خود ادامه داد و از اندوه و ناامیدی دوری کرد. در واقع، او بر این نکته تأکید دارد که کار کردن و پیگیری اهداف با هر آنچه که در دست داریم، مهم‌تر از انتظار برای شرایط ایدئال است.
هوش مصنوعی: در آغاز راه، به دنبال موفقیت‌های بزرگ نباش، زیرا اولین گام تو خود به تنهایی کافی است.
هوش مصنوعی: اگر تنها یک سر ناخن تو پیدا شود، به همین اندازه در کاری که در حال انجامش هستی خود را مشغول کن و به نگرانی و اندوه نپرداز.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.