در هر دو جهان هرچه عجب داشته‌ای
در باطنِ خویش روز و شب داشته‌ای
از جان تو اگر صبر کنی یک چندی
بیرون نشود هرچه طلب داشته‌ای
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در هر دو جهان هرچه عجب داشته‌ای
در باطنِ خویش روز و شب داشته‌ای
از جان تو اگر صبر کنی یک چندی
بیرون نشود هرچه طلب داشته‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به این نکته اشاره می‌کند که آنچه که در دنیای ظاهری بر سر آن عجائب و شگفتی داریم، در باطن خود دیرینه است. او می‌گوید اگر انسان به صبر و تحمل بپردازد، تمامی خواسته‌ها و جستجوهایش بدون نیاز به بیرون رفتن از وجودش، تحقق خواهد یافت. بدین ترتیب، اشاره به عمق وجود و آگاهی از درون دارد.
هوش مصنوعی: هرچه شگفتی و زیبایی در دنیا و آخرت وجود دارد، در درون خودت به طور مستمر و هر لحظه احساس کرده‌ای.
هوش مصنوعی: اگر کمی صبر به خرج دهی و از خودت بیرون نروی، هر چیزی که خواسته‌ای به دست نخواهی آورد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.